WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 45 



eene gas sterker dan het andere de warmtestralen opslorpt, straalt het deze 

 ook sterker uit. 



Gaslagen op gepolijste melaaloppervlakten werkten als lagen vernis. 



In den loop van eenige beschouwingen over de gereede verklaring , welke 

 deze uilkomsten vinden in de undulutielheorie, beschouwingen, waarin wij 

 hein hier, om niet te uitvoerig te worden, niet volgen willen, geeft T. nog 

 eenige feiten op, te belangrijk om ze geheel met stilzwijgen vooibij te gaan. 

 Zij betreffen vootal het verschil tusschen de opslorpings-coéfficienten in gas- 

 mengsels en in scheikundige verbindingen derzelfde elemenlen. Zulk een ver- 

 schil b. v. valt in het oog tusschen een mengsel van waterstof en zuurstof en 

 eene scheikundige verbinding dier beide gassen, dat is watcrdamp, tusschen 

 de opslorping in een mengsel van waterslof en stikstof en die in ammoniak- 

 gas, tusschen die in stikstofoxyde en in dampkringslucht. Hij geringe, doch 

 gelijke spanningen is de opslorping in het eerste 250 maal grooter dan in de 

 laatste , hetgeen naar ï.'s meening wel het sterkst bekende bewijs is voor de 

 stelling, dat dampkringslucht een mengsel en geene verbinding is van stikstof 

 en zuurstof. Kooloxydegas slorpt 100 maal en koolzuur 150 maal sterker op 

 dan zuurstof; terwijl oliemakend gas 1000 maal sterker opslorpt dan waterstof. 



Ln. 



Het »broeijen" van hennip en gutta percha. — [n eene discussie, uitgelokt 

 door eene voordragt van den heer pree^e over zeetelegraafkabels , die de 

 histilution of Civil engineers te Londen gedurende vier vergaderingen in Januari) 

 bezig hield, zijn eenige feiten en meeuingen medegedeeld en geopperd , waar- 

 van enkele hier vermelding verdienen. 



Zoo werd onder anderen de aandacht gevestigd op de aanmerkelijke warmte- 

 ontwikkeling, waargenomen bij zulke kabels, die in vochtigen toestand aan 

 boord van het daarvoor bestemde schip waren gebragt. Bij een daarvan be- 

 merkte men spoedig eene vermindering der isolatie en toen hij , na slechts 

 eene week aan boord geweest te zijn , op verschillende plaatsen met behulp van 

 geschikte thermometers werd onderzocht, vond men de lagen, waarin hij was 

 opgeschoten, onregelmatig verhit, het sterkst bijna een el onder de boven- 

 oppervlakte. Toen eene groote hoeveelheid water van 4-2° F. over den kabel werd 

 gegoten, vertoonde zich dit in weinige oogenblikken tot op 72° verwarmd. 

 Als hierop niet gelet was, en de kabel slechts nog weinige dagen langer aan 

 zich zelven over was gelaten, dan was zeker het gutta percha-bekleedsel 

 warm genoeg geworden om het koperdraad te veroorloven daardoor heen Ie 

 dringen of althans zeer nabij de oppervlakte te komen. Men achtte het , zoo 



