WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Overblijfselen van menschen, die gelijktijdig geleefd hebben met uitgestorvene 

 diersoorten. — Reeds meermalen is in dit Bijblad hiervan gewag gemaakt. We- 

 derom zijn twee gevallen van dien aard bekend gemaakt, die elk gewigtig 

 genoeg zijn om hier kortelijk vermeld te worden. 



Het eerste betreft beenderen , die gevonden zijn in een hol in de provincie 

 Luik. Schmerling had reeds voor vele jaren, in de holen van Engis en van 

 Engihoul , beenderen van menschen ontdekt, te midden der overblijfselen van 

 voorwereldlijke olifanten, rhinocerossen , beeren, hyaena's enz. Op uitnoodi- 

 ging van lyell heeft malaise , professor aan de landbouwschool te Gembloux , 

 nieuwe opgravingen doen bewerkstelligen , en is gelukkig genoeg geweest in 

 een ander hol van Engihoul twee stukken van onderkaken en drie fragmenten 

 van schedelbeenderen te vinden , allen van menschen afkomstig. Zij werden 

 aangetroffen op eene diepte van 50 tot 60 centimeters in eene poreuse leem , 

 die overdekt was door eene laag stalagmiet van 2 tot 3 centimeters dikte , en 

 wel verstrooid tusschen andere beenderen van beeren , pachydermen en rumi- 

 nantiën. 



Schmerling had bij de rnenschelijke beenderen ook vuursteenen werktuigen 

 gevonden. Deze zijn niet ontdekt in de door malaise onderzochte grot ; 

 maar wel te Spiennes door den ingenieur toilliez, en naar het schijnt geheel 

 overeenstemmende zoowel met die , welke schmerling vroeger in grotten 

 gevonden had , als met die, welke in het diluviale terrein bij Amiens, bij Abbe- 

 ville en onlangs ook bij Parijs gevonden zijn. Malaise besluit daaruit , dat 

 de menschen , wier beenderen in de genoemde grotten voorkomen , tot het- 

 zelfde volk behoorden, van hetwelk ook de steenen werktuigen afkomstig zijn. 



Dit laatste punt schijnt echter nog aan eenigen twijfel onderhevig. Uit eenen 

 brief van toillez door de koninck medegedeeld in de vergadering der Bel- 

 gische akademie van 3 Nov. 1860, volgt namelijk , dat de laag gerolde steenen, 

 te midden waarvan de steenen werktuigen gevonden worden , ligt op de laag 

 van diluviale leem , welke de overblijfselen van olifanten en rhinocerossen bevat. 

 (/' Institut , 1861 , p. U5). 



1861. 8 



