58 ALBUM DER NATUUR. 



Het tweede geval is nog belangrijker. Voor het eerst namelijk is onlangs 

 eene -begraafplaats ontdekt, waarin talrijke beenderen van mensehen , vermengd 

 met beenderen van Ursus spelaeus, Hyaena spelaea, Elephas primigmhts, Rhino- 

 ceros tichorinus , Megaceros hibernicus en verscheidene andere, deels nog leven- 

 de, deels uitgestorvene zoogdieren, en onderscheidene voortbrengselen eener 

 ruwe menschelijke kunstvlijt, te zamen voorkomen, en wel onder omstandig- 

 heden, die weinig of geen twijfel meer overlaten aan het gelijktijdig bestaan 

 dezer dieren met de menschen , die daar begraven liggen. 



Deze begraafplaats is gevonden nabij Aurignac in het departement der Haute- 

 Garonne in Frankrijk. De geschiedenis dezer merkwaardige ontdekking is 

 uitvoerig medegedeeld door ED. LARTET aan de Sociètè philomatique te Parijs , 

 in hare zitting van 18 M«i j.1. (Zie Vlnstitut, 1861, p. 203). 



In deze mededeeling komt eene opmerking voor, die de aandacht verdient. 

 Zoowel de hier gevonden menschenbeenderen als andere van gelijken ouder- 

 dom, die lartet in de gelegenheid is geweest te zien, zijn allen afkomstig 

 van menschen, wier ligchaamsgrootte beneden het middelmatige was. Onwil- 

 lekeurig wordt men daardoor herinnerd aan de oudste overblijfselen van men- 

 schen , die in Scandinavië gevonden zijn en welke vermoedelijk van hetzelfde 

 ras waren, waartoe de hedendaagsche Samojeden en Lappen behooren , zoodat 

 de vraag oprijst : of dit ras zich vroeger over een nog veel grooter deel van 

 Europa heeft uitgebreid ? 



Lartet vermeldt eene bijzonderheid, welke dit vermoeden eenigermate 

 schijnt te bevestigen. Onder de bovengenoemde voortbrengselen eener ruwe 

 kunstvlijt bevinden zich ook verscheidene stukken van rendiergewei , die 

 van weerszijden glad gepolijst zijn. De heer STEINHAUER , conservator van het 

 museum van oudheden te Koppenhagen , zag deze stukken bij lartet en ver- 

 klaarde , dat zij gelijken op de werktuigen , waarvan zich de hedendaagsche 

 Lappen nog bedienen om de ruwe naad, waardoor zij de rendierenvellen zamen- 

 voegen , glad te strijken. 



Hg. 



Scheikundige veranderingen in fossile beenderen. — DELESSE heeft hierover 

 eenige onderzoekingen gedaan. Als het merkwaardigste resultaat daarvan 

 stippen wij hier aan, dat de hoeveelheid stikstof, in been bevat , ondergelijke 

 omstandigheden, vrij geregeld afneemt met den ouderdom van het been, zoo- 

 dat eene stikstofbepaling binnen zekere grenzen dienen kan tot controle der 

 gegevens voor archeologie en geologie. 



Zoo b. v. vond D., dat, terwijl een versch been omstreeks 54 duizendste 

 stikstof bevat, een menschelijke cubitus, door lartet bij Aurignac gevonden, 



