WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 63 



Groote zonnevlek. — Den 20 Junij j.1. nam de heer TlSSOT, op het observato- 

 rium der Polytechnische school te Parijs , de maat van eene zonnevlek , die zelfs 

 met het bloote oog gemakkelijk zigtbaar was. Hij bevond , dat de lengte dezer 

 vlek 54' bedroeg, hetgeen beantwoordt aan iets meer dan zesmaal de straal 

 onzer aarde of 40 millioenen meters. Over twee derden dezer lengte bedroeg 

 de gemiddelde breedte ongeveer 16'. Deze afmetingen zijn die eener opening , 

 waardoor gemakkelijk twee bollen, zoo groot als de aarde, zouden gaan, 

 terwijl zij nog alleen betrekking hebben tot de donkere kern en de zeer breede 

 halfschaduw daarin niet begrepen is. (l'Institut, 1861, p. 228.) 



Hg. 



Invloed van den nervus vagus en den n. laryngeus superior op de bewegingen 

 van het diaphragma. — Weber , BUDGE en anderen hebben aangetoond , dat 

 prikkeling van den n. vagus het getal der hartslagen vermindert en zelfs de 

 zamentrekkingen van het hart opheft, tater (1855) heeft pflueger ontdekt, 

 dat galvaniseren van de uit de onderste knoopen van den sympathicus ontspringende 

 nervi splanchnici de peristaltische beweging der dunne darmen doet ophouden. 

 Maar bovendien had reeds in 1848 tbaube bevonden, dat, wanneer men de 

 beide nervi vagi aan den hals doorsnijdt en dan de centrale snede-uiteinden 

 galvaniseert, het diaphragma ophoudt zich te bewegen. In de Comptes rendus 

 der Académie des Scietices, (Tom. LH, pag. 754) lezen wij thans eene mede- 

 deeling van Dr. J. BOSENTHAL over dit laatste onderwerp. Hij heeft bevonden , 

 dat de nervus laryngeus supertor (die, gelijk men weet, uit het onderst ge- 

 deelte van den plexus nodosus nervi vagi ontspringt) eene analoge werung uit- 

 oefent. Galvaniseert men den n. vagus beneden den oorsprong van n. laryngeus 

 superior door een inductie-stroom van matige sterkte, dan trekt zich het 

 diaphragma krachtig zamen, zoodat zijne welving bijna geheel verdwijnt. Doch 

 prikkelt men den van het strottenhoofd losgeprepareerden en tot zijn oorsprong 

 uit den vagus geïsoleerden laryngeus superior , dan verslapt het diaphragma en 

 welft zich zoo hoog mogelijk. Bij zeer zwakke stroomen ziet men , in het Ie 

 geval eene versnelling, in het 2e eene vertraging der ademhalings-bewegingen. 

 Bij zeer sterke stroomen neemt men steeds stilstand van het diaphragma waar, 

 maar nu eens tetanisch dan eens paralytisch, om 't even welke zenuw 

 geprikkeld is. — R. besluit: 1°. dat er in den vagus beneden den oorsprong 

 van den laryngeus superior zenuwdraden zijn , wier door het verlengde merg ge- 

 reflecteerde prikkeling een stilstaan van het diaphragma in den zamengetrokken 

 toestand (dus bij de inademing) veroorzaakt ; 2'. dat in den laryngeus superior 

 zenuwdraden zijn, wier prikkeling de werking opheft van het in de medulla 

 oblongata gelegen zenuwcentrum van het diaphragma {point of noeud vital van 



