64 ALBUM DER NATUUR. 



floüRENS) en zoodoende het diaphragma paralyseert; 3°. dat, wanneer op 

 galvanische prikkeling van den vagus beneden den oorsprong van den laryngeus 

 superior verslapping van het diaphragma volgt , dit afhangt van afgeleide stroo- 

 men , die de draden van de laatst genoemde zenuw aandoen. — De n. laryn- 

 geu$ superior kan dus als de opheffingszenuw (Hemmungsnerv ; nerf suspensif) 

 van het diaphragma worden beschouwd , even als de vagus van het hart en de 

 splanchnici van de dunne darmen. De laryngeus superior oefent zijne belemme- 

 rende werking uit door het zenuwcentrum van het diaphragma in het verlengde 

 merg aan te doen; men mag daaruit besluiten, dat ook de vagus en de 

 splanchnici hun belemmerenden invloed uitoefenen door in te werken op de 

 in het hart en de darmen zelve aanwezige zenuwcellen, die als de zenuwcentra 

 dier deelen te beschouwen zijn ; eene meening reeds door E. weber en 

 ludwig geopperd. 



D. L. 



Proeven op de reukzenuw. — Prof. SCHIFF heeft het volgende waargenomen 

 op zuigende honden, bij welke hij óf den tractus olfactorius , óf den geheelen 

 bulbus olfactorius, óf slechts het voorste gedeelte van dezen laatsten doorge- 

 sneden had. Zij genazen weldra , doch konden de tepels der moeder niet meer 

 vinden , zoodat zij door kunstmiddelen gevoed moesten worden. Zij trachtten 

 te zuigen aan een verwarmde schapenvacht, konden, toen zij begonnen te 

 loopen , hunne legersteden niet weer vinden , verdwaalden dikwijls , lieten 

 eerst brood en vleesch liggen , verkozen later het vleesch niet boven het brood 

 en bemerkten hun voedsel alleen door het gezigt, waarom zij dan ook ligt te 

 bedriegen waren. Zwaveligzuur en andere sterke reuken deden hen niet aan; 

 ammonia , aether en geconcentreerd azijnzuur veroorzaakten eerst na vrij langen 

 tijd niezen. Een hondje, bij hetwelk slechts de voorste hersenkwabben tot op den 

 tractus doorgesneden waren, verhield zich daarentegen in alle opziglen normaal. 

 De honden , die niet ruiken konden , hechtten zich niet aan de menschen. 

 (Zeitsch. f. ration. Medicin von HENLE u. PFEUFËR , IX Bd. , 3 Heft.) 



D. L. 



Over Albino's. — Dr. JOHN DAVY was op Ceylon in de gelegenheid vijf 

 Albino's — vier mannelijke en eene vrouwelijke — waar te nemen, die allen 

 op dat eiland uit donker gekleurde ouders geboren waren , en wel op de 

 gezonde zuid-oostkust. Zij waren welgemaakt en gezond, doch hun albinisme 

 verschilde in graad , daar de lichtst gekleurden roode oogen en nagenoeg wit 

 haar, de minder licht gekleurden blaauwe oogen en licht bruin haar hadden, 

 de laatsten met eene huidtint, die in deze streek slechts als zuiver blank zou 



