68 ALBUM DER NATUUR. 



vereeren het kwade beginsel; van daar hun naam van duivel-aanbidders. Aïns- 

 worth nu beschouwt hen als afstammelingen der oude Assyriërs, vooral opgrond 

 van hunne gelijkenis met de menschelijke afbeeldingen op de in onzen tijd 

 ontdekte monumenten van Ninivé en Babyion. (Ibid., pag. 54b). D. L. 



Ethnographie van Finmarken. — De kandidaat in de theologie J. A. FRIIS, 

 docent der Laplandsche taal aan de universiteit te Christiania , beeft een kaart- 

 werk vervaardigd , dat de woonplaatsen opgeeft van alle in Finmar kenwoon- 

 achtige familiën, en, bij elke familie, in hoe ver deze uit Noorwegers, Lap- 

 pen of Quaenen (Finnen) bestaat, als ook in hoe ver behalve de moedertaal 

 ook nog eene andere taal in de familie gesproken wordt, eindelijk, meer bij- 

 zonder met het oog op de Laplandsche gezinnen , in hoe ver man en vrouw 

 of een van beiden het Noordsch spreekt. De akademie der wetenschappen 

 heeft besloten dit werk uit te geven , zoo de regering eene toelage geven 

 wil tot dekking der niet onbelangrijke onkosten. (Petermann's Geogr. Mit- 

 theilungen, 1861, S. 197.) D. L. 



Oefent het vergif der slangen op haar zelven de werking uit , die het heeft op 

 andere dieren? — Na de proeven van FONTANA scheen deze vraag, ten aanzien 

 van Vipera aspis , ontkennend te moeten worden beantwoord. Uil die proeven 

 toch bleek , dat het vergif van die slangensoort volstrekt geene werking uitoe- 

 fende op vijftien andere slangen derzelfde soort. Alfr. dugès heeft in 1850 

 een ander geval van dien aard bekend gemankt. Guyon heeft op Martinique 

 dienaangaande proeven genomen met Bothrops lanceolatus, welke hij in 1834 

 in eene te Montpellier verdedigde thesis publiek heeft gemaakt, maar waarop 

 hij thans in een opstel voor de Académie des Sciences terug komt. Op twee 

 middelmatige Bothrops inoculeerde hij al het vergif van een anderen, die vijf 

 en een half voet lang was. Een grijze Bothrops van twee en een half voet 

 werd als het ware door inoculatie verzadigd met al het vergif van acht andere 

 Bothrops van verschillende lengte. Het vergif oefende geene werking uit. 

 Later heeft guyon in Algerie andere slangen van ééne soort elkander doen 

 bijten, te weten Cerastes aegyptiacus , Echidne mauritanica , Echidne melanura, 

 of ook Cerastes en de beide Echidne -soorten elkander doen verwonden. In den 

 Jardin des plantes beten in 1851 twee Trigonocephalus cenchris , in 1854 twee 

 Echidne arictans elkander, terwijl in 1860 eene slang der eerstgenoemde soort 

 zich zelve beet. Al deze proeven en toevallige verwondingen leverden al weder 

 negative uitkomsten. — Daar tegenover staan twee verhalen van gevallen met 

 geheel anderen afloop , uit de Philosophical Transactions , waarvan het eerste 

 door FONTANA gekritiseerd , het andere door LACÉPÈDE in zijne Histoire des 





