WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 85 



wijl zij in 1859 te Parijs 22°54.' W. bedroeg en sedert weder afnemende is , — 

 zoodat, wanneer men met H. het nulpunt, waarmede de oostelijke afwijking 

 begon, in het laatste vierendeel der 15de eeuw plaatst, de magnetische decli- 

 natie hare schommelingen in een tijdperk van bijna 500 jaren voltooit. — Aan 

 den anderen kant schijnt het klimaat van Europa zóó af te wisselen, dat het 

 nu eens gedurende langen tijd een overwegend continentaal , en dan eens we- 

 der gedurende langen tijd een overwegend oceanisch klimaat vertoont. Dr. C. 

 FR. FUCHS, te Schmalkalden , wil nu, dat de oostelijke afwijking met de heer- 

 schappij van het vastelands-klimaat , de westelijke met die van het zee-klimaat 

 zamengaat, en dat met de afwisseling der declinatiën en klimaten eene perio- 

 diciteit der heerschende ziektegesteldheid in verband staat. — Eene nadere 

 in bijzonderheden tredende uiteenzetting van de beweringen van FUCHS, — 

 die, schoon naar Referents inzien nog op vrij losse gronden berustende, toch 

 hier eene korte vermelding verdienden , — vindt men , behalve in zijn ge- 

 schrift: Die epidemischen Krankheiten in Europa, in FRORIEP'S Notizen, 1861, 

 Bd. I , pag. 179. 



D. L. 



Over de spijsvertering in de maag hebben DAVIDSON en DIETERICH in het 

 physiologisch instituut te Breslau eene reeks van proeven op kikvorschen in 

 het werk gesteld , waaruit blijkt , dat het vermogen der zuren , om met de 

 pepsine albuminaten op te lossen, afhangt van hunne eigenschap om de albu- 

 minaten te doen opzwellen, en dat alzoo de verrigting der zuren bij de spijs- 

 vertering in de maag daarin bestaat, dat zij den zamenhang der deeltjes in de 

 eiwitstoffen verminderen en daardoor eene meer innige aanraking tusschen 

 deze en het ferment mogelijk maken, welke dan de eigenlijke omzetting der 

 albuminaten in peptone te weeg brengt (reichert'S u. DU BOY'S Archiv. , 1860; 

 froriep's Notizen, 1861, Bd. I, pag. 200). 



D. L. 



De melkzee of winterzee bij de Molukken. — Kapitein TRÉBUCHET , van de Fran- 

 sche korvet la Capricieiise, schrijft van Amboina, den 28 Aug. 1860, het vol- 

 gende: »Toen wij in den nacht van den 20sten op den 21 sten Aug. ongeveer 

 20 zeemijlen westzuidweslelijk van Amboina laveerden, hadden wij van Turen 

 's avonds tot den volgenden dag het prachtige schouwspel van eene tmer de 

 lait", welke de Hollanders »winterzee" noemen, denkelijk wijl het aanzien 

 van hemel en zee levendig herinnert aan een met sneeuw bedekt landschap. 

 Eerst zochten wij de verklaring hiervan in het gereflecteerde licht van de toen 

 3 dagen oude maan. Daar het verschijnsel echter na het ondergaan der maan 



