WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Een dubbel-meteoor. — Den 20 Julij 1860 des avonds ten 9f uur, werd in 

 Noord-Amerika over eene lengte van niet minder dan 1000 Eng. mijlen een 

 merkwaardig meteoor waargenomen. De baan liep ongeveer van N. 62° W. 

 naar Z. 62° 0., loodregt over het noordelijk deel van het Michiganmeer, over 

 Godrich aan het Iluronmeer, Buffalo , Elmira, de Hudson en dwars door Long 

 Island naar den Atlantischen Oceaan , met allengs afnemende hoogten van 120, 

 85 , 44 en 42 Eng. mijlen , welke uit de vergelijking van een groot aantal 

 zooveel mogelijk naauwkeurige waarnemingen werden afgeleid. De duur van 

 het verschijnsel was gemiddeld 15 — 16 seconden. 



Aanvankelijk was het meteoor een enkelvoudige vurige bol, maar, boven 

 Elmira gekomen , barstte het in twee stukken , die nu achter elkander hunnen 

 weg vervolgden , nog gevolgd door eene reeks van vele kleine lichtpunten. De 

 beide stukken vertoonden zich elk zoo groot als de volle maan , hunne ge- 

 daante was peervormig, met liet breede einde vooraan; de kleur van hun licht 

 was helder geel, naar het smalle einde meer roodachtig en omgeven van een 

 smaragdgroenen lichtzoom. Hun ware doorsnede wordt geschat op } — 1 mijl 

 322—533 Ned. ellen) en hun onderlinge afstand op 1—3 mijlen (1610—4830 

 Ned. ellen). (Mededeeling van Haidinger , naar berigten van Silleman, in 

 Sitzungsber. d. k. Akad., 1861, XLIII , H. 2, 2e Abth. , p. 304). 



Hg. 



De aard en het ontstaan der meteorieten. — HaidiNGER, die in den loop der 

 laatste jaren menigvuldige gevallen van meteorieten heeft bekend gemaakt, 

 heeft in de Sitzungsber. d. kais. Akad. d. Wiss., Bd. XLIII , H. III, 2e Abth., 

 S. 389, eene verhandeling geplaatst, waarin hij uit de waarnemingen tot den 

 oorsprong van het verschijnsel tracht te besluiten. Ofschoon hij zelf erkent , 

 dat de uitkomsten van dit onderzoek nog verre zijn van op eenige zekerheid 

 te kunnen aanspraak maken , zoo meenen wij toch de slotsommen daarvan , 

 1861. 12 



