90 ALBUM DER NATUUR. 



zooals zij door H. zelven (op p. 425) geformuleerd zijn, hier te mogen me- 

 dedeelen : 



1. 1. Door het almagtige »het worde" ontstond uit niets in de wereld- 

 ruimte, zooals deze ons thans bekend is, stof met de meest verschillende 

 eigenschappen begaafd , gelijk wij deze thans erkennen kunnen , in den meest 

 verdeelden elementairtoestand , in den status nascens. 



2. Even als de gloeijend gesmolten bollen in de vormingstheorie van LA 

 place, maar door zamenvoeging van kosmisch stof, is het hemelligchaam ont- 

 staan, waarvan de meteorieten de brokstukken zijn. 



3. De drukking der buitenste lagen op de dieper gelegene , en de persing 

 der ongelijksoortige en gelijksoortige deeltjes tegen elkander doet de temperatuur 

 rijzen en de reactie van het inwendige des hemelligchaams legen zijne korst 

 en oppervlakte neemt eenen aanvang. 



4. Eene vaste korst wordt namelijk reeds gevormd , terwijl de binnenste 

 ruimte nog voortgaat vast te worden. 



5. Een verschil tusschen de uitzettende spanning in het in- en uitwendige 

 kan eene uiteenbarsting van het hemelligchaam veroorzaken. De brokstukken 

 worden naar alle rigtingen geworpen en doorloopen de ruimten der ster- 

 renwerelden. 



II. 1. Een brokstuk treft in zijne baan den dampkring onzer aarde. 



2. Zijne kosmische snelheid ontmoet daarin eenen wederstand, die het tot 

 stilstand kan brengen. 



3. Gedurende dien tijd wordt door zamenpersing licht en warmte ontwik- 

 keld ; de meteoriet draait om zijn as ; hij erlangt eene smeltingskorst. 



4. De verhitte luchtlaag vloeit zamen achter den meteoriet en vormt zoo 

 eenen vuurbol. 



5. De stilstand van het meteoor is het einde zijner kosmische baan. 



6. Licht- en warmte-ontwikkeling verdwijnen, de ledige ruimte in den vuurbol 

 wordt plotselijk gevuld , en daardoor ontstaat een knal. 



7. De inwendige koude kern ontvangt hitte van de uitwendige korst. 



8. De meteoriet valt, als een nu aan de aarde behoorend zwaar ligchaam 

 neder, en is des te warmer, hoe beter geleidend voor warmte de stof is, 

 waaruit hij bestaat. 



Hg. 



Diffusie op de scheikundige analyse toegepast. — Th. GRAHAM doet opmer- 

 ken, dat de vaste ligchamen kunnen onderscheiden worden in twee klassen: 

 in kristalloïden en in colloïden. Onder den eersten naam verslaat hij de voor 

 kristallisatie vatbare ligchamen, onder den laatsten diegene, welke nimmer 



