92 ALBUM DER NATUUR, 



vroeger alleen kende als ontstaan onder den invloed van het leven en die thans 

 blijken ook op kunstmatigen weg uit niet organische stoffen te kunnen gevormd 

 worden , neemt meer en meer toe. Onlangs hebben H. kolbe en rud. schmitt 

 daaraan ook bet mierenzuur toegevoegd. 



Wanneer potassium , onder eene met laauvv warm water afgesloten en voort- 

 durend met koolzuur gevuld gehouden glazen klok, op eene vlakke schaal in 

 eene dunne laag is uitgebreid, dan is dit na 24 uren veranderd in een mengsel 

 van dubbel-koolzure potasch en mierenzure potasch , waaruit dan het mierenzuur 

 op bekende wijze kan worden afgescheiden (Ann. d. Chem. u. Pharm. Bd. 

 CXIX , S. 251). Hg. 



Vaatloos netvlies bij vogels , reptilien en visschen. — Uit een zeer groot aantal 

 van injectien bij vele soorten dezer drie klassen van gewervelde dieren , sedert 

 eene reeks van jaren bewerkstelligd, leidt hyrtl af, dat het netvlies dezer 

 dieren steeds vaatloos is en dat er bij hen ook nimmer eene arteria centralis 

 in den nervus opticus voorkomt. 



De bekende vaardigheid van H. in het doen van fijne injectien en de door 

 hem in bijzonderheden beschreven methode om bij genoemde dieren de vaten 

 van het oog te vullen , schijnen inderdaad dit opmerkelijk verschil van het oog 

 der zoogdieren te bewijzen. 



De voeding van het netvlies kan dan in deze gevallen slechts door imbibitie 

 uit naburige vaatnetten geschieden , bij de vogels vermoedelijk ook de rayschiana, 

 bij reptilien en visschen vermoedelijk uit de hyaloidea, 



H. doet nog teregt opmerken , dat het ontbreken van een vaatnet in het 

 netvlies, wel verre van ongunstig op het gezigtsvermogen te werken, dit daar- 

 entegen volkomener maakt , dewijl waar het, zoo als bij zoogdieren , aanwezig 

 is , de lichtstralen als het ware door de mazen van een traliewerk moeten 

 heendringen. (Sitzungsber. d. k. Akad. 1861, B. XLIII, 1ste Abth., p. 207). 



Hg. 



Geleidingsvermogen van vloeistoffen in naauwe buizen. In eenen arbeid over 

 dit onderwerp, ondernomen door E. BECQUEREL {Annales du conservatoire im- 

 pêrial des arts et métiers, ï, p. 733, e. s.) , vooral met het doel om een 

 rheostaat voor zeer groote weerstanden zamen te stellen, komt de beschrijving 

 voor van eenige proefnemingen, waaruit blijkt, dat terwijl de weerstand van 

 zeer dunne vochtkolommcn voor den elektrischen stroom in dezelfde buis 

 evenredig is met hare lengte, even als dit bij vaste geleiders het geval is, 

 die wederstand bij buizen van verschillende wijdte steeds geringer is dan zij 

 zou moeten wezen als hij zoo als in vaste ligchamen, toenam in de omge- 



