WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 95 



op , dat de bestanddeelen van de urine eens badenden quantitatief veranderd 

 worden, zoodra men eene zoutoplossing , een afkooksel van dennennaalden enz. 

 bij het bad voegt, — doch dat tevens geen der gebezigde stoffen in de urine 

 teruggevonden wordt. Daarom moest er volgens hem eene werking op de 

 zenuwen en daardoor op de urine-afscheiding op eene andere wijze plaatsvin- 

 den. Hij onderzocht te dien einde de wijze , waarop de huid zich ten opzigte 

 van verschillende bad-bestanddeelen gedraagt , en koos daartoe bepaaldelijk het 

 chloornatrium. Hij hield verscheidene ligchaamsdeelen, een vinger, de hand, 

 in eene oplossing van chloornatrium gedurende 5— 30 minuten, spoelde daarna 

 het deel snel en naauwkeurig met veel gedestilleerd water af, dompelde het 

 onder het maken van bewegingen nog eens in een met gedestilleerd water 

 gevuld glas, en daarna gedurende 5 — 10—30 minuten in een tweede. Door 

 middel van eene zilveroplossing overtuigde hij zich nu, dat in het eerste glas 

 geen chloornatrium bevat was , en druppelde dan zulk eene oplossing in het 

 laatste; het daarin bevatte water werd steeds troebel en melkachtig, welke 

 troebelheid dadelijk verdween na bijvoeging van liq. ammon. caust. , maar niet 

 na bijvoeging van acidum nitricum, — een genoegzaam bewijs, dat hij hier 

 te doen had met het door de huid afgescheidene chloornatrium. De huid slorpt 

 derhalte in een bad bestanddeelen daaruit op, en scheidt ze weder uit zonder ze 

 in den bloedsomloop te brengen. De huid doet echter onder de stoffen , die haar 

 aangeboden worden, eene keuze, waarbij het vooral veel aankomt op de zuren 

 der zouten. Terwijl chloornatrium ligt en snel opgeslorpt wordt, kon C. geen 

 zwavelzuur natron in de huid overbrengen. — Ook sublimaat wordt zeer snel 

 en in zeer groote hoeveelheid door de huid geabsorbeerd: wanneer men den 

 vinger in eene sublimaat-oplossing van 8 gram. op 100 gram. houdt, dan zal 

 de vinger binnen 7 minuten zoo veel sublimaat opnemen, dat het door de huid 

 weder uitgedrevene gedeelte daarvan, met tinchloruur behandeld, genoegzaam 

 is om een groot wijnglas vol gedestilleerd water bijna volkomen zwart te ma- 

 ken. (Med. Centralzeitimg , 1861, No. 53 u 59). 



D. L. 



Over de in de Krim en in Oostenrijk gevonden macrocephale schedels 

 heeft von baer, naar aanleiding van zijne bestudering en vergelijking van een 

 door graaf perowsky aan de Petersburger Akademie der Wetenschappen ver- 

 eerden macrocephalen schedel uit de Krim met andere dergelijke en met de 

 door FITZINGER beschrevene, in Oostenrijk gevondene, eene verhandeling ge- 

 schreven, waarvan de hoofdresultaten de volgende zijn: 



1. Al die schedels zijn oorspronkelijk zeer brachycephaal of korthoofdig, 

 maar op kunstmatige wijze misvormd. Zij vertoonen geen Mongoolschen typus. 



