DEN MENSCH BESCHOUWD. 51 



en op sommige plaatsen ook van de straat in groote regenbakken , 

 cassettoni genoemd. Daarin is een hoop zeezand geplaatst, in 

 het midden waarvan zich een gestapelde put bevindt , waarin de pomp- 

 buis is geplaatst. Het water wordt dus eerst door het zand gefiltreerd 

 vóór het kan worden opgepompt. 



Het grootste deel van het drinkwater wordt verkregen uit put- 

 ten. De meeste daarvan zijn gemetseld ; slechts weinige zijn geboord. 

 Bij den aanleg van welputten moet men zorg dragen om het dusge- 

 noemde zak water (het regenwater dat in den bodem dringt en ge- 

 woonlijk met plantaardige of dierlijke stoffen , daaruit afkomstig , ver- 

 ontreinigd is) af te sluiten en alleen het water uit grootere diepte, 

 het dusgenoemde welwater op te -vangen. 



Bij den aanleg van gemetselde putten begint men met eene cilindri- 

 sche holte zoo diep mogelijk te graven, tot men door de groote hoe- 

 veelheid water • daarin belemmerd wordt ; liefst totdat men in eene laag 

 van zuiver, grofkorrelig, wit zand is gekomen. Dan plaatst men op 

 den bodem van den put een houten rand of tob en begint daarop te 

 metselen. Somtijds worden de welputten enkel gestapeld. In zulke 

 putten dringt echter ook zakwater, zoodat men daaruit slechts zelden 

 zuiver water verkrijgt. In Gelderland en in andere streken , waar men 

 genoegzame zekerheid heeft om deugdelijk welwater te verkrijgen , legt 

 men de onderste lagen steen, om talk te besparen, gewoonlijk in mos. 



De diepte , die men aan een welput moet geven , hangt af van die 

 waarop het welwater onder den beganen grond wordt aangetroffen. 

 Op de meeste plaatsen zijn de putten niet dieper dan 4 tot 6 meters. 

 In het hoogste gedeelte der stad Nijmegen echter moeten de welput- 

 ten eene veel aanzienlijker diepte , tot 25 meters toe , bezitten. Bij het 

 aardhuis in het Soerensche bosch , waar de oppervlakte van den be- 

 ganen grond omstreeks 90 meters boven den zeespiegel ligt, is men 

 genoodzaakt geweest om een welput tot eene diepte van 73 meters 

 te graven. 



Het welwater is, wanneer het niet door toevallige omstandigheden 

 verontreinigd is , een uitstekend drinkwater. In oude steden , waar 

 men in den bovengrond een tal van ondichte privaatputten , zinkput- 

 ten en riolen aantreft, is het zakwater op de meeste plaatsen geheel, 

 en het welwater gedeeltelijk door den inhoud daarvan besmet, zoodat 

 het op de meeste plaatsen onmogelijk is om uit den bovengrond goed 

 drinkwater te verkrijgen. Men is dan genoodzaakt om zuiver drink- 



