58 OVER DEN KIEVIET. 



vermijden en de hoogten te zoeken? Maar waarom ontwijkt hij het 

 gevaar , waarmede de drassige gronden hem bedreigen, niet, en waarom 

 zoekt hij niet de hooge heidestreken, het veen, het weide- of bouw- 

 land uit, om daar zijne eieren te leggen, zijne jongen uit te broeden? 

 Zou hij weten dat zijne jongen, als zij de eierschaal hebben verbro- 

 ken, veroordeeld zouden zijn uit gebrek aan voedsel te sterven? Ik 

 weet het niet. Het leven heeft zijne onoplosbare geheimen , en welke 

 baat vindt de wetenschap bij gissingen of bij vragen, waarop geen 

 antwoord mag worden tegemoet gezien. 



Die grasvlakten kiest de kieviet echter alleen voor broedplaats. Heb- 

 ben de jongen de eierschaal verbroken, dan verlaten zij spoedig het 

 nest, en worden zeer schielijk, voordat zij kunnen vliegen, in hunne 

 bewegingen buitengewoon vlug. Ik ontdekte eens in de Beetse bij Laude 

 een drietal jonge kievieten en besloot, dewijl aan ontvluchten niet viel 

 te denken, ze te vangen. Toen zij niet te zamen bleven, maar zich 

 verspreidden , was ik genoodzaakt mijne pogingen tot één der jongen 

 te bepalen. Door zijne korte wendingen, en doordat hij soms in snellen 

 loop plotseling bleef zitten met het doel om zich te verschuilen , kostte 

 die jacht mij meer dan een kwartier uur tijds, voordat ik het jong 

 bemachtigde. De ouden schoten met een haastig geroep, dat angst 

 verried, nu en dan pijlsnel tot dicht op mij neer. Ik gaf den jongen 

 kieviet spoedig zijne vrijheid terug , waarop hij zich, met den kop vooruit 

 gestrekt , zeer snel verwijderde. Het geroep van de ouden was veran- 

 derd, er lag een vroolijke toon in. Hebben de jongen zich zoodanig in 

 het gebruik der vleugels geoefend , dat zij de ouden ia hunne vlucht 

 kunnen volgen, dan veilaten zij de lage moerassige groenlanden en 

 bezoeken de bemeste zand- en veengronden , of de klei- en zavelstreken, 

 waar zij van insekten , wormen en mollusken leven , die bijna zonder 

 uitzondering voor den landbouw nadeelig zijn. Vooral op de kleigron- 

 den, waar de wintergewassen des najaars soms sterk door de grauwe 

 akkerslak {Limax agrestis) worden benadeeld, ziet men den kieviet gaarne, 

 dewijl hij de slak voor een lekkernij houdt. De kievieten vereenigen 

 zich in het laatst van Augustus reeds tot koppels. Voegt het toeval die 

 vogels tot een koppel te samen en nemen zij daarin allen op die genegen 

 zijn zich aan te sluiten, of vormt het koppel een familiegroep, waarvan 

 de leden zich uit oude herinneringen te samen voegen? Het is mij 

 onbekend, maar dit is zeker, dat zij vreedzaam onder elkander zijn en 

 hunnen tijd niet misbruiken, door elkander hét leven onaangenaam te 



