60 OVER DEN KIEVIET. 



bouw in deze streken een onophoudelijken strijd tegen dezen vogel , 

 die hem tot vertrek noodzaakt. Overal toch eischt de moderne land- 

 bouw droge gronden. Men verlaagt de peilen, verruimt de afwate- 

 ringskanalen en, als deze middelen ontoereikend zijn om het water van 

 de gronden te houden , omdijkt men eene uitgestrektheid grond , men 

 bouwt watermolens , en men heeft de zekerheid dat de waterspiegel 

 lager dan vroeger zal dalen. De kieviet, die nu geen drassige broed- 

 plaats vindt, verlaat den grond die hem vroeger zoo aantrekkelijk was 

 en verhuist naar vochtiger en moerassiger oorden, en, zoo hij deze 

 niet vindt, legt hij geen eieren, omdat hem, in het voor hem onher- 

 bergzaam oord, de hoop is ontnomen, om zijne jongen aan den hon- 

 gersnood te onttrekken. 



Vele streken kan ik noemen waar men het vroolijke geroep van den 

 kieviet sedert eenige jaren niet meer hoort , waar die vogel zelden of 

 niet meer gezien wordt. In andere streken van deze provincie vermin- 

 dert hij in geenen deele , maar hij is er zelfs talrijker dan vroeger. In 

 de Mussel , eene uitgebreide breede grasvlakte die zich ver achter 

 Onstwedde uitstrekt , in de lage vlakken van het Sellinger meer en om 

 Wollingehuizen en Jipsingehuizen , is zelfs de kiviet vermeerderd , en in 

 de Made landen , tusschen Groningen en Tonhol , heeft men althans in 

 de laatste jaren geene vermindering van die vogels waargenomen. 

 Naar die lage streken verhuist hij om te broeden , uit de oorden die 

 nu en dan worden drooggelegd. 



Algemeen gelooft men dat de kieviet zijne broedplaats, of, is hij 

 nog in zijne jeugd, het oord waar hij geboren is, terugzoekt. 



Het nest van den kieviet is zeer eenvoudig. Het mannetje krabt 

 met de pooten, terwijl hij in het ronde loopt, het nest iets komvor- 

 mig uit, terwijl het wijfje om hem heen loopt. Zou ze hem terecht- 

 wijzen, als aan zijn arbeid iets hapert? Zonder er aan te denken om 

 het met droge grashalmen of plantenvezels te bekleeden, vertrouwt 

 het wijfje op dien kouden grond hare eieren. In de Provincie Groningen 

 beginnen de kievieten , als de vorst is geweken , in den regel niet voor 

 den 23sten of 24sten Maart met het leggen der eieren. Zeer spaarzaam 

 worden er vroeger enkelen gevonden. Men weet dat aan Prins Willem V 

 op den 8sten Maart, zijnde zijn verjaardag, door Friezen kievietseieren 

 ten geschenke werden aangeboden. 



De kieviet legt niet meer dan 4 eieren. Op het eerst gelegde ei 

 begint zij reeds te broeden. De broedtijd is 16 dagen. Onverwijld 



