EEN EENDEKOOI. 



P. HART ING. 



Waarschijnlijk gaat het velen lezers van ons Album even als, tot 

 voor korten tijd, ook mij: dat zij namelijk, ook al hebben zij meer- 

 malen over eendekooien hooren spreken en daarvan ook wel eene 

 beschrijving hooren geven, er toch geen klare voorstelling van hebben. 

 In weerwil van het groote aantal dezer inrichtingen om eenden te 

 vangen , welke in ons waterrijk vaderland worden aangetroffen , is de 

 gelegenheid om eene daarvan van nabij te bezien , zeldzaam. Natuur- 

 lijk zijn de eigenaars of pachters van eendekooien in het algemeen 

 niet gesteld op bezoek , want elke ongewone beweging of geluid ver- 

 jaagt de vreesachtige eenden. Van daar ook dat eendekooien zich altijd 

 op aanmerkelijken afstand van bewoonde plaatsen bevinden en dat 

 aan het bezit, althans van sedert lang bestaande kooien, het zooge- 

 naamde "kooirecht" verbonden is, daarin bestaande, dat op een af- 

 stand van 1100 meters in het rond niet gejaagd mag worden. 



Toen dus de heer h. w. roelants te Schiedam de vriendelijkheid 

 had mij aan te bieden een hem toebehoorende eendekooi te Delftsgau, 

 gemeente Pijnacker , te gaan zien , maakte ik van die gelegenheid 

 gaarne gebruik, en ik meen aan sommige onzer lezers geen ondienst 

 te doen door hun zoo nauwkeurig mogelijk te verhalen wat ik gezien 

 heb en hen zoo eenigermate deelgenooten van dit uitstapje te maken. 



Natuurlijk betreft deze mededeeling alleen die eendekooi welke ik 

 bezocht heb. Er zullen onder mijne lezers wel zijn die andere kooien 



