118 EEN EENDEKOOI. 



ons niet ruiken en zoo onze tegenwoordigheid bespeuren zullen." De 

 kooiman twijfelt geen oogenblik aan de noodzakelijkheid van bet ge- 

 bruik van dien turf. Hoe weet hij dat de eenden zulk een scherpen 

 reuk hebben, dat zij menschen, zonder hen te zien of te hooren, 

 alleen daardoor op grooten afstand herkennen kunnen, en hoe weet 

 hij dat de rook van een turf haar dit belet? Heeft hij het wel eens 

 zonder turf beproefd? — "Wel neen, want een rookende turf is van 

 oude tijden af altijd en bij alle kooimannen in gebruik ; zij gaan nooit 

 zonder deze op de vangst uit." Het verwondert blijkbaar onzen man 

 dat ik voor die overtuigende redeneering niet zwicht en nog eenigzins 

 ongeloovig het hoofd schud. l 



Ons gesprek moet weldra ophouden. Over een pad door het wei- 

 land, langs eene tamelijk breede wetering loopende, zijn wij allengs 

 de kooi genaderd, en dat in de nabijheid daarvan alle gedruisch moet 

 vermeden worden , is volkomen begrijpelijk. De kooiman maakt nu zijn 

 hondje los van de ketting en wenkt ons zwijgend hem te volgen. Over 

 een uit eenige planken bestaande brug en door een klein hek treden 

 wij de kooi binnen. 



Alvorens nu verder te gaan, moet ik mijne lezers, die nog nooit 

 een eendekooi gezien hebben , doen opmerken , dat zij , om zich eene 

 voorstelling daarvan te maken , alle denkbeelden die zij tot dusver aan 

 het woord "kooi" hechtten, moeten over boord werpen. Een eende- 

 kooi is een uit kreupelhout bestaand boschje , omiingd van water , met 

 een grooten vijver of "plas" in het midden en daarvan straalsgewijs 

 uitgaande takken, de 'pijpen" geheeten (zie fig. 1). De eendekooi, die 

 wij bezochten, is ten naastenbij vierkant en beslaat eene oppervlakte 

 van ongeveer 1 ? ,, hektare. Daarvan wordt omstreeks 1 hektare door 

 het zeer dichte en 4 tot 5 meters hooge kreupelhout (wilgen , elzen 

 en esschen) , en het overige door den plas en zijne pijpen ingenomen. De 

 plas , dien wij trouwens niet dan uit de verte door de pijpen te zien 

 kregen , daar hij overal elders door het geboomte voor het oog verbor- 

 gen is , heeft eene ronde gedaante. De pijpen , ten getale van 5 , mon- 

 den in den plas, elk met een opening van 4 tot 5 meters. Hare ge- 

 heele lengte bedraagt 40 tot 50 meters. Van den plas af worden zij 

 al nauwer en nauwer, en eindigen in een stompe spits. Zij maken 



1 Verg. hier het stukje: Hebben de eendvogels een scherp reukvermogen? in den 

 Jaargang 1872, p. 124. 



