DE KAST VAN DAVENPORT EN HET SPIRITISME. 159 



te bc wonderen. Een man — een echte Amerikaan — werd door een 

 kennis en mij daarin stevig vast gebonden ; hij kreeg strikken om de 

 polsen ; wij trokken de touwen (flinke , goede touwen) , door gaten , 

 die zich bevonden iu het bankje, waarop de man zat, bonden met de 

 uiteinden daarvan zijn beenen behoorlijk aan een lat en bevestigden het 

 geheel met stevige knoopen; zoodat men zoo oppervlakkig zou zeg- 

 gen dat de geknevelde geen vin kon verroeren. — Nauwelijks was ech- 

 ter de kast gesloten of hij wierp zijn hoed door een opening, welke 

 zich boven in de deur bevond , en stak een oogenblik later zijn hand 

 (een gematerialiseerde, geesteshand ?) door dit gat. Later luidde hij met 

 groot geweld een klok, draaide een vervaarlijk groote ratel, speelde 

 op de viool — deed in de kast alles , wat volgens de bewering van 

 de Gebroeders davenport verricht werd door geesten, welke door hen 

 waren opgeroepen , en stond ten slotte geheel vrij en ongebonden in 

 zijn houten logies. 



Waarlijk het was een aardig goochelstukje ; ware het nooit voor iets 

 anders uitgegeven — ik zou mij wel wachten de lezers van het Album 

 daarmede ook maar één oogenblik bezig te houden, maar, dit is niet 

 het geval; duizenden en tienduizenden in Engeland en Amerika zijn 

 er de dupe's van geworden, duizenden en tienduizenden zijn er door 

 bekeerd tot het spiritisme ; zij hebben gebeefd voor de werken der gees- 

 ten, die zwoegden onder den ijzeren wil en de overweldigende macht 

 der mediums: zij hebben zich in het stof gebogen voor de aangezichten 

 der bedriegers. — En geen wonder ; in een bijeenkomst van geloovigen , 

 in een donker verlicht vertrek, moet het kunststuk van de Gebroeders 

 davenport een krachtigen indruk hebben gemaakt; het was hier geen 

 zacht aanraken door onzichtbare handen, geen liefelijk getokkel op 

 een zwevende gitaar, geen elegante besprenkeling met welriekende 

 eau de cologne, maar het was in dit geval een leven als een oordeel, 

 dit was kerels-werk — klokgelui en ratelgeweld, gerinkel met ketens 

 en gestamp met paardevooten — dat waren eerst echte , vreesselijke 

 geesten — dat waren geesten met krachtige spieren, die ons zouden 

 vermorselen als wij hen geen respect betoonden — hu! het was ver- 

 schrikkelijk , helsch , duivelsch. 



Arme bedrogene ! hebt gij wel eens bedaard over de zaak nagedacht ? 

 Welzeker , gij hebt even als ik de kast bezichtigd , gij hebt u over- 

 tuigd, dat nergens een valluik of een geheime deur aanwezig was — 

 gij hebt — als gij er ten minste den moed toe hadt — om de kast 



