162 DE KAST VAN DAVENPORT EN HET SPIRITISME. 



zou mij dit niet hebben veroorloofd. Een oogenblik dacht ik er over 

 om mij na afloop der vertooning in de kast te laten opsluiten , om 

 dan, zeker tot groote verbazing van het publiek, eenige kunststukjes 

 van "den beroemden Amerikaan" na te doen, maar ook daarvan zag 

 ik af; een goochelaar mag men niet in de kaarten zien. Maar wel mag 

 en moet men dit naar mijn inzien doen bij een richting, die beweert 

 met bovennatuurlijke krachten te werken, en die, evenals alle mystici 

 van de vroegste oudheid tot op heden, de geloovigen onder den duim 

 trachten te krijgen en te houden. 



In de kast van davenport komen geen geesten de klok luiden en 

 de ratel draaien — daarin zitten mannen, die gebonden zijn op een 

 los liggend bankje, en die de zware kunst verstaan knoopen ! te ont- 

 warren , als zij de handen vrij hebben. — Neen , geloovige ! gij hadt 

 niet alles onderzocht — gij hadt er niet op gelet , of de plank , waarop , 

 en de lat , waaraan gij uw medium bondt , wel goed was gespijkerd — 

 ook u heeft de groote eenvoudigheid van het bedrog bij den neus gehad — 

 gij zocht de oorzaak veel verder. Moge het u een leer zijn om later 

 beter toe te zien. Maar gij waart ter goeder trouw — wel mogelijk ; 

 maar dit is een schrale troost, want bij dergelijke zaken behooren 

 altijd bedriegers en bedrogenen ! 



1 Echter niet alle soort van knoopen — eenmaal zijn zij door een "matrozenknoop"' 

 gevangen 



