168 HENGELEN, EN WAT ER RIJ VALT OP TE MERKEN. 



waar zij weten dat hun meer gevaar dreigt dan elders anders , waartoe 

 niet het minst bijdraagt de tegenwoordigheid van groote individuen, 

 wier vraatzucht, ook gedurende die tijdperken, geen perken kent. Stelt 

 men zich nu voor, dat de planten, die in de verschillende wateren 

 groeien en waaraan de eieren der visschen worden vastgehecht, het 

 grootste vereischte zijn tot het behoud en de ontwikkeling der eieren, 

 dan kan men gemakkelijk begrijpen, dat het zoogenaamde schoonmaken 

 dier slooten en wateren op tijden, dat de eieren der visschen daaraan 

 nog zijn vastgehecht , den nadeeligsten invloed hebben moet op de ver- 

 menigvuldiging der visschen , en dat zorgeloosheid en onkunde omtrent 

 dit punt er meer toe moeten bijdragen om de wateren te ontvolken , 

 dan het vangen der visschen zelven door zoogenaamde liefhebbers , 

 waarbij nog komt dat de broodvisschers, die met netten uitgaan of ook 

 de liefhebbers van dat soort meestal de kleinere individuen , zoo deze 

 al niet door de mazen kruipen, weder in het water werpen en ze zoo 

 gelegenheid geven om groot te worden. 



'Tetit poisscm deviendi*a grand , 

 Po ar vu que Dieu lui pre te vie." 



Maar het schoonhouden der wateren is niet aan vaste regelen gebon- 

 den, die op deze waarheid gegrond zijn. In alle landen toch klaagt 

 men, dat de waterstaat, door op deze dingen niet te letten, er het 

 meest toe bijdraagt om de visschen te vernietigen. Voeg hier nu bij , 

 dat de toenemende scheepvaart op onze grootere en kleinere rivieren, 

 vooral met stoombooten, deze wateren voortdurend in abnormale be- 

 weging houdt, welke beweging voornamelijk op de oevers werkt en 

 deze doet afspoelen , dat de landlieden bij het ophalen der slooten al 

 zeer weinig regel houden en dat zij, stond het in hunne macht, 

 gaarne de kuit zouden vernielen om geen last van de visschers op hun 

 land te hebben , dan kan men zich gemakkelijk voorstellen , hoe ver- 

 bazend groot het aantal vischeieren moet wezen, dat op deze wijze 

 vernield wordt. En als men daarbij in het oog houdt, dat de verbo- 

 den vischtijd slechts kort duurt en niet altijd gegrond is op den 

 tijd der eierlegging van vele visschen, ja zelfs nu en dan willekeurig 

 verkort wordt, dan wordt het duidelijk hoe alles tezamen werkt om 

 de vermeerdering van dit zoo krachtige volks voedsel tegen te gaan. 

 Ik weet wel dat het schoonmaken van rivieren en wateren niet bepaald 

 kan geregeld worden naar de behoefte die er bestaat om de ontwik- 



