HENGELEN, EN WAT ER BJJ VALT OP TE MERKEN. 173 



hem tevens met zijn ver naar achteren geplaatste rugvin van alle an- 

 dere visschen onderscheidt. 



De lengte van den kop neemt gemeenlijk 'ƒ3 der geheele lichaams- 

 lengte of iets minder , de breedte l /a zijner lengte in , de grootste 

 hoogte van zijn lichaam is daarbij zesmaal in zijne geheele lengte be- 

 grepen en de dikte van den romp komt zoowat overeen met de halve 

 lichaamshoogte of iets meer. 



De aarsvin , die aan het begin van den staart ligt , bereikt niet geheel 

 de hoogte van den romp en heeft 18 tot 20 stralen. De rugvin heeft 

 er 20 tot 22 ; zij is hooger en eenigszins verder naar voren geplaatst 

 dan de aarsvin. De staartvin is groot en tamelijk diep gevorkt. De 

 buikvinnen hebben 9 stralen en zitten een weinig dichter bij de aars- 

 vin dan bij de borstvinnen , die tamelijk klein zijn. 



De schubben, voor het grootste gedeelte door de huid bedekt, zijn 

 niet zeer groot, zoodat men er slechts 120 tot 130 op de grootste 

 lengte van het lichaam telt en 25 tot 30 op de hoogte. Deze schubben 

 losgemaakt en vergroot beschouwd, zien er bijzonder aardig uit, zij 

 gelijken eenigszins op die van den baars, eene gelijkenis, die bijzonder 

 treft , ofschoon zij volstrekt niet getand , maar aan den buitenrand 

 afgerond zijn. Zij hebben hun aanhechtingspunten (bord basilaire) ver- 

 deeld in 4 of 5 breede festoenen. De concentrische strepen zijn overal 

 bijeen gedrongen en regelmatig , en zij hebben geene groeven noch 

 kanaaltjes. Bijzondere opmerking verdient het, dat verscheidene schubben 

 van de zijstreep, die in een rechte lyn loopt, geen slijmkanaaltj es hebben 

 en dat de schubben, die deze kanaaltjes wel hebben , alterneerende ver- 

 spreid liggen boven en beneden de zijstreep (gelijk in de figuur te zien 

 is) , op welke plaatsen de slijmkanaaltj es juist altijd bij de andere visschen 

 ontbreken. (Deze door blanchard zeer nauwkeurig uiteengezette eigen- 

 schappen waren vroeger reeds door von siebolu vrij duidelijk beschreven.) 



De kop zonder de onderkaak neemt slechts een derde van de geheele 

 lengte in, de bovensnuit is even lang als de kop achter de oogen, en 

 de onderkaak steekt nog aanmerkelijk voor de bovensnuit uit. De mond 

 is tot onder den voorrand der oogen gespleten en met talrijke puntige 

 kleine tanden aan de onderkaak, de middenkaak en het ploegschaar- 

 been, de gehemelte- en keelgatbeenderen , de tong en de kieuwbogen 

 gewapend , maar die aan het middenkaakbeen zijn op eene rij geplaatst. 

 Aan de zijde der onderkaak ontwaart men groote en stevige tanden. 

 Deze ontbreken in de onderkaak. 



