176 HENGELEN, EN WAT ER BIJ VALT OP TE MERKEN. 



en ziet azen en hij geen dier, dat hij maar eenigszins bemachtigen kan, 

 vrijlaat. Zelfs visschen van bijna gelijke grootte als hij grijpt hij aan 

 en verslindt hij, zoo zelfs, dat hij soms een paar dagen noodig heeft, 

 om zijn prooi naar binnen te werken, die hem den geheelen dag halt 

 uit den muil steekt, tot hij eindelijk geheel verzwolgen wordt. Deze 

 eigenschap hebben echter de baarzen met hem gemeen. Men ziet toch 

 namelijk dikwerf in aquaria, dat kleine baarsjes op dezelfde wijze 

 voorntjes van gelijke grootte verslinden. De snoek valt ook soms den 

 mensch aan en brengt somwijlen aan visschers en zwemmers geweldige 

 wonden toe. Door een soort van blinde woede gedreven schijnt hij vaak, 

 hoe fijn hij anders ook met zijn valsche , gluipende oogen weet te 

 onderscheiden, den aard van zijn prooi niet behoorlijk te onderzoeken. 

 Ik ken namelijk iemand , die , zijn handen wasschende in eene sloot , 

 op eens zijn eene vuist gegrepen voelde door een vijf pond zwaren 

 snoek, die hem diepe wonden in de hand toebracht, maar tevens zoo- 

 danig vasthield, dat hij bij het terugtrekken van de hand mede uit 

 het water werd getrokken. Met moeite werd de muil door de omstan- 

 ders opengebroken en de ongelukkige uit zijne gevaarlijke positie ver- 

 lost. Bij eene andere gelegenheid stond een jongen van zoo wat 14 jaren 

 op een zoogenaamd vondertje met zijn schoenen in het water te spelen , 

 toen er op eens een snoek naar toe schoot en aan zijn schoen met zijne 

 scherpe tanden hangen bleef, zoodat hij op het land geschopt werd. 

 Gelukkig waren de wonden , die hij den knaap had toegebracht , niet 

 diep, daar de ondertanden van dezen visch het grootste zijn en dezen 

 vooral den schoenzool getroffen hadden. Voor het overige ziet men hem 

 vrij groote waterratten aanvallen, als ook eendenkuikens, die niet zeer 

 klein meer zijn. Men heeft eens in de maag van een snoek twee ratten 

 en een eendenkuiken gevonden. Kortom , geen dier , dat onder zijn bereik 

 komt, wordt door hem gespaard. Ook aast hij vooral op kikvorschen, 

 doch daar deze dieren meestal die plekjes opzoeken, waar zeer weinig 

 water staat , kan hij ze niet altijd even gemakkelijk bemachtigen , zoo 

 hij ten minste niet zich naar die slooten over land begeeft , zooals door 

 sommigen beweerd wordt. Waterinsecten gebruikt hij weinig en laat 

 die aan de mindere roofdieren over. Slechts in zeer weinige gevallen 

 treft men een Hydrophilus of een Dytiscus in zijne maag aan. Een 

 merkwaardig geval van vogelvangen door een snoek heb ik eens 

 waargenomen op een oogenblik , dat de zwaluwen zeer laag vlogen en 

 telkens insecten van de oppervlakte af hapten. Ik had den snoek niet 



