Hengelen, en \Vat ek. üiJ valt op te mkiucen. 177 



bemerkt , die even met zijn kop boven water stak , doch zag hem eens- 

 klaps op een zwaluw toeschieten , die in zijne nabijheid kwam , en haar 

 opslokken. Het gebeurt echter slechts in zeer zeldzame gevallen , dat 

 de snoek werkelijk loert, daar hij anders meer blindelings op zijn prooi 

 toeschiet, gelijk ik gezegd heb. Zoo geschiedt het bijv. dikwerf, dat 

 wanneer men het aas op het zoogenoemde flap heen en weer beweegt , 

 waaronder de snoek gaarne huist, dat dit eensklaps geopend en de 

 haak door den roofvisch gegrepen wordt. Maar somwijlen weet hij 

 voorzichtiger te werk te gaan en steekt zijn kop op eenigen afstand 

 van de plaats der beweging boven water, als wanneer hij zeer langzaam 

 die prooi bekruipt of er eensklaps op toeschiet. Sommigen hebben ge- 

 meend , dat de snoek de geneesheer der andore visschen was, een eigen- 

 schap , die in den regel vooral aan den zeelt wordt toegeschreven , die 

 door de visschers de dokter der visschen genoemd wordt. Deze mee- 

 ning schijnt daaruit te ontstaan , dat de visschen in sommige omstan- 

 digheden bij kwetsuren of bij ziekten zich tegen den zeelt, wiens 

 oppervlakte zooveel slijm afscheidt , aanwrijven en daardoor een middel 

 ter genezing zoeken. 



Het is echter zeer moeielijk dit door feiten te bevestigen ; maar al- 

 gemeen wordt het toch door de visschers opgemerkt, dat de zeelt in 

 gewone tijden slechts zelden alleen zwemt, maar meestal door visschen 

 van eene andere soort vergezeld wordt. Wanneer men namelijk een 

 zeelt vangt, kan men er bijna zeker van zijn, dat men op het zelfde 

 plekje inleggende, een anderen visch vangt. Vergelijkt men nu den snoek 

 en den zeelt, vooral wat de schubben aangaat, die gelijk men weet 

 met de ademhaling in verband staan, en waarin de zoogenaamde zij- 

 streep dicht bij den rug zich bevindt, bestaande uit kleine openingen 

 in de schubben, kanaaltjes of o"peningen in het midden, die slijm 

 afscheiden , dan vindt men bij den zeelt en bij vele andere visschen 

 van gelijken aard die zijstreep geheel en al gevormd d. i. elke schub 

 met eene opening voorzien , hetwelk echter met den snoek niet het geval 

 is , waar die openingen slechts van afstand tot afstand in de schubben 

 gevonden worden. 



Uit de bekende geaardheid ook van den snoek , zal men hem moeie- 

 lijk eenige welwillende eigenschap toeschrijven , en als ik hem op de 

 eene of andere wijze als collega zou moeten begroeten , zou ik hem 

 als den dokter beschouwen, die al zijn patiënten in den grond genas, 

 zooals men gewoon is te zeggen. Hij toch spaart niets wat hem tegen 



