HENGELEN , EN WAT EU BIJ VALT OP TE MEUKEN. 179 



kroos of flap ligt , als wanneer zij het aas over dat kroos of flap heen- 

 sleepen en den visch alzoo naar ééne plek lokken , waar zij het aas laten 

 rusten , waarop de snoek gewoonlijk met zijn kop de bedekkende planten 

 doorslaat en het aas grijpt. Ten einde de beweging van het aas grooter 

 te maken , slaan zij daarom dikwerf twee a drie wormen aan den 

 zelfden haak , waarop de snoek gretiger toehapt. Ook visschen zij vooral 

 aan de monden der slooten , die op weteringen uitloopen , waar de snoek 

 gewoonlijk huist, ten einde den visch, die de slooten wil in- of uitzwemmen, 

 gemakkelijk te bemachtigen. Ofschoon men ons den snoek voorstelt als 

 steeds jagende op zijne prooi, zoo heeft de ondervinding toch meer 

 geleerd, dat hij zich een bepaalde standplaats in de wateren kiest en 

 daar vertoeft. Zoo ziet men gewoonlijk de snoekvisschers zich steeds 

 naar dezelfde plek begeven om snoek te vangen , en zij zijn bijna zeker 

 ze daar en op geen andere plaatsen te vinden. En hoe vreemd het ook 

 schijnen moge , nauwelijks heeft men zich van een snoek meester gemaakt , 

 of zijne plaats wordt na korten tijd door een ander ingenomen, zoo- 

 dat deze roovers, evenals de geoefende jagers, de juiste plekken kennen, 

 waar het meeste wild te vangen is. Wanneer men zich bepaald op het 

 vangen van snoek toelegt, zorgt men natuurlijk voor goede stevigheid 

 van het koord, waar van onder eenig koper of zilverdraad of zilver 

 bevestigd is, hetwelk hij zoo gemakkelijk niet kan doorbijten; want in 

 den regel gebeurt het, dat de snoek, die voelt dat hij vastraakt, een 

 ruk doet om zich los te maken , maar zoo hem dat niet gelukt , snijd , 

 hij eenvoudig het koord als met een mes door en bespot alzoo den 

 hengelaar. Wanneer dus de ervaren visscher bemerkt, dat een snoek 

 aan zijn aas bijt — en dit merkt hij vooral door dat er aan de 

 lijn met eene zekere traagheid en in een meer zijdelingsche richting 

 getrokken wordt, — dan trekt hij niet recht omhoog, gelijk gerust 

 bij het baarsvisschen geschieden kan, maar meer langzaam en eveneens 

 zijdelings , zoodat de haak in de wangen van den snoek vast raakt , 

 waardoor dit dier zoodanig krachteloos wordt, denkelijk door de pijn, 

 dat hij zich vrij gemakkelijk laat mede sleepen. Voor kleinere, jonge 

 individuen geldt dit natuurlijk minder, daar zij dien weerstand niet 

 kunnen bieden, dien de grooten toonen. De gevoeligheid der wangen 

 schijnt dan ook zoo groot te zijn dat ik dikwerf den snoek, op deze 

 wijze aan den haak gevangen , zich heb zien om en om wentelen alsof 

 hij allen weerstand had opgegeven. 



De groei van den snoek is zeer snel en staat in den regel in ver- 



12 



