HENGELEN, EN WAT ER BU VALT OP TE MERKEN. 181 



zich gewoonlijk steeds naar dezelfde plaats, vangen met een kleineren haak 

 en met deeg eerst een voorafje, dat zij aan een grooteren haak slaan , 

 en leggen dan in op de plaats, waar de snoek zijn standplaats heeft. 

 Zoo heeft een ambachtsman hier te Utrecht, die dicht bij de stads- 

 buitengrachten woonde, in zijn vrij uurtje tusschen schofttijd, dagelijks 

 op dezelfde plek een snoek gevangen , meestal tusschen 7 2 en 1 kilo 

 zwaar. "Wanneer men nu op het opgegevene acht slaat, dat de snoek 

 bijna dagelijks zijn gewicht aan andere visschen verslindt, dan blijkt 

 het duidelijk hoe noodzakelijk het is , dat men tegen het vangen van 

 snoek , vooral ook in den rijtijd , geene beperkende maatregelen stelle 

 en dat deze vangst ten allen tijde vrij gelaten worde. Vele voeren 

 hiertegen aan dat de rijtijd van den snoek, die van Februari tot 

 het einde van Mei is , ook samenvalt met dien van andere visschen , 

 bijv. van den baars, en dat dus door het vrijstellen van de vangst 

 op snoek de deur wordt opengezet voor het misbruik, en de visschers 

 zich niet vergenoegen zouden met alleen den haai der zoete wateren 

 te vangen. Doch iedereen weet, dat men in tijden vóór Juni de overige 

 visschen slechts zelden vangen kan , daar het visschen op baars met 

 den hengel slechts zelden in open water gelukt en de hengelaar er in 

 den regel weinig vermaak in schept om ze in het klare water op te 

 zoeken , daar de baars niet evenals de snoek zulk .een vaste standplaats 

 kiest. Iets anders ware het , wanneer men de vangst met schakels en 

 andere netten in dien tijd vrijliet, doch ook dit zou tot zulke groote 

 resultaten niet leiden (indien men den zegen hiervan uitzondert) daar 

 het mij herhaaldelijk gebleken is , dat visschers van beroep , die met 

 den schakel uitgaan, in dien tijd bij den snoek slechts enkele andere 

 visschen machtig worden. 



In ' t voorbijgaan zij hier opgemerkt, dat men toch ook den baars 

 moeielijk met netten vangen kan , daar deze visch zich meestal bij 

 groote beweging van het water tegen de kanten aanzet of in den mod- 

 der kruipt en zulke vervaarlijke zetten niet doet , wanneer met den pols- 

 stok tusschen de schakels gepolst wordt. Oude snoeken , die veel onder- 

 vinding hebben opgedaan, — dit weten de ervaren visschers met den zegen 

 ook zeer goed, — volgen daarin dikwijls het voorbeeld van den baars, 

 steken bij het naderen van den zegen , even voordat deze aankomt , den 

 kop in den modder en laten alzoo het net over hunne ruggen heenglijden. 



In het algemeen moet de hengelaar, die des zomers op snoek uit- 

 gaat , er wel op letten dat hij het juiste oogenblik waarneemt om den 



