HENGELEN, EN WA.T ER, BIJ VALT OP TE MERKEN. 187 



De vinnen brengen niet weinig bij tot verhooging van den sierlij- 

 ken vorm van dezen visch. De eerste rugvin, die vlak bij het kieuw- 

 deksel begint, bestaat uit 15, soms uit 14 of 13 stralen, welk laatste 

 als eene afwijking of misvorming moet beschouwd worden. Deze stra- 

 len zijn van zeer lange , scherpe en eenigzins naar achter gebogen 

 punten voorzien. De tweede rugvin is bijna van gelijke hoogte, maar 

 veel korter, en de borstvinnen zijn klein , vooral in verhouding tot de 

 grootte van den visch. De buikvinnen zijn veel langer en breeder, 

 met een enkele scherpe straal. De aarsvin heeft ook enkele scherpe 

 stralen, terwijl de staartvin zwak gevorkt is. 



Het geheele lichaam is van kleine schubben voorzien , die zeer eigen- 

 aardig zijn en bijzondere aandacht verdienen. Wil men ze goed be- 

 schouwen, dan moet men ze onder het vergrootglas brengen, endaar 

 vindt men eigenaardigheden , voor elk lid van deze klasse van visschen 

 in 't bijzonder. Zij worden al breeder en breeder van het vrije ge- 

 deelte af tot aan dat, hetwelk zich in de huid inplant. Hun beneden- 

 rand vertoont zich doorsneden met scherp getande festoenen , waarvan 

 het aantal tanden eenigszins verschilt al naar mate de schubben groo- 

 ter of kleiner zijn. Sleufjes loopen uit de tanden der festoenen waaiers- 

 gewijze naar het midden te zamen. Eegelmatige dwarsstrepen , van 

 een bewonderingswaardige fijnheid en regelmatigheid, loopen dicht bij 

 elkander tusschen de sleufjes, bijna onmerkbare golvingen makende. 

 Deze bijzonderheden gelden voor dat gedeelte der schubben, dat met 

 de huid bedekt is, maar het vrije gedeelte biedt niet minder bijzon- 

 dere merkwaardigheden aan. De geheele rand is bezet met kegelvor- 

 mige op min of meer regelmatige rijen geplaatste tandjes, die naar 

 het gladde midden der schub al kleiner en kleiner worden. Al deze 

 streepjes en tandjes weerkaatsen het licht en doen de schubben in den 

 zonneschijn als edelgesteenten vonkelen. De schubben der baars ver- 

 schillen over het geheele lichaam bijna niet, die van de zijstreep 

 uitgezonderd. Deze zijstreep kenmerkt zich door een soort van buisje 

 tusschen de beide plaatjes waaruit elke schub bestaat, zoodat de slijm 

 hier gemakkelijk uit kan vloeien. De zijstreep loopt niet geheel gelijk 

 met den rug, maar maakt een kleine bocht naar den kop. De kop 

 loopt van den nek tot aan den snoet eenigszins plat af. De oogen , met 

 hun schoone goudgele iris, zijn zeer levendig en staan vlak onder 

 het voorhoofdsbeen. De bovenkaken kunnen slechts weinig naar voren 

 gebracht worden en zijn met een rij zachte tanden voorzien , die naar 



