192 HENGELEN , EN WAT EK E-IJ VALT OP TE MEBKEN. 



men de meeste baars vangt op die plekken in het kroos, waar dit door 

 een zoogenoemde kabbeling bewogen wordt, of bij bet vallen van enkele 

 regendruppels bij een opkomende clopderbui, waardoor de waterpisse- 

 bedden, en de zoetwatergarnaaltjes, de asellieia. de gammari, uit hunne 

 schuilhoeken tusschen de wortels verdreven worden. Men verkrijgt dan 

 ook dikwijls dezelfde uitkomst door met den haak zachtkens op het 

 kroos te tikken. Ook versmaadt de baars de watertorren niet , maar 

 daar hunne schilden zoo hard zijn , verkiest hij andere weekere diertjes, en 

 vooral hapt hij daarom zoo gaarne naar den naakten aardworm, die 

 door den hengelaar bij voorkeur als aas aan den haak geslagen wordt. 



Men vindt den baars zoowel in diepe slooten als in zeer ondiepe, 

 de grootere vooral in de diepere, de kleinere meer in de ondiepe; maar 

 toch herinner ik mij eens in eene sloot, die op het Galgenwater bij 

 Leiden uitkwam en waarin slechts iets meer dan een handbreed water 

 stond , een vijfentwintigtal groote baarzen gevangen te hebben. Ik ving 

 ze tusschen de open plekjes van de Hydrocharis mor sus ranae, op welke 

 plaatsen de baars in den regel bij voorkeur schijnt te grazen. Mogelijk 

 dat hij daar bijzonder kleine kikvorschen en hagedissen vangt. 



Ofschoon men door de ondervinding de plekjes best kennen kan , 

 waar de baars zich bij voorkeur ophoudt, zoo gebeurt het toch zelden 

 dat hij gelijk de snoek zich een vaste plaats in het water verkiest, maar 

 hij zwemt of alleen of met zijn kameraden gewoonlijk de slooten en 

 wateren op en neer. Echter ziet men de grootere individuen dikwijls 

 eene plaats uitzoeken, waar zij uren en dagen lang vertoeven, meestal 

 in gezelschap van een tweeden van gelijke grootte , zoo zij niet doorvaren 

 of andere beweging verjaagd worden. Zoo is het mij wel eens gebeurd, 

 dat ik op de plek, waar ik een vrij grooten baars van den haak was 

 kwijtgeraakt, na eenige uren terugkeerende denzelfden visch naar de 

 grootte te oordeelen op dezelfde plek betrapte. Hij schijnt daar echter 

 niet onbeweeglijk te blijven staan, maar zich van tijd tob tijd dan 

 rechts dan links te bewegen om juist op dezelfde plaats weder terug te 

 keeren , gelijk men, natuurlijk alleen in stille klare wateren, kan waarne- 

 men en wel vooral bij oude muren en schoeiingen. Zelden gebeurt het 

 dat de baars evenals de snoek het aas beven water grijpt; maar toch 

 heeft dit enkele malen plaats, vooral als bij grooten honger heeft. Zoo 

 heb ik een enkele maal, het aas op het flap werpende, dit op dezelfde 

 wijze als de snoek dat doet, door clen baars zien doorboren, terwijl 

 deze het aas spoedig bemachtigt; ja zelfs gebeurt het een heel enkele 



