196 HENGELEN , EN WAT ER BIJ VALT OP TE MERKEN. 



dat bij den bekenden zijstreep mist en de slijm slecbts door één paar 

 kleine openingen aan den kop wordt afgescbeiden. Zijn bek of muil is 

 met verscheidene tanden voorzien. 



Hij wordt in bijna alle streken van Europa gevonden, zoowel in 

 kleine slooten als in groote rivieren ? waaruit bij zich naar zee begeeft 

 om daar in den regel, als hij grooter en ouder geworden is, zijn leven 

 te eindigen. 



Opmerking verdient het echter, dat hij in gèene der rivieren gevon- 

 den wordt , die in de Zwarte zee uitloopen. In den Donau , en dit 

 was reeds bij de Ouden bekend , is hij nimmer voorgekomen. 



Trachtte men tusschen aal en paling eenig onderscheid te vinden, 

 zoo meende men ook , dat er verschillende soorten van dezen visch be- 

 stonden. CuviEit en anderen meenden dat verschil te kunnen aannemen, 

 en ofschoon men zich in het algemeen voorstelt, dat er verschil van 

 soort moet bestaan, is het toch den natuurkundigen nimmer gelukt 

 eenige vaste onderscheidingsteekenen voor de soorten te kunnen vinden. 



Men meende vooral, dat het verschil gelegen zou zijn in het getal 

 der wervelbeenderen, maar blanchard, wiens waarnemingen omtrent 

 dit punt zeer verdienstelijk zijn , daar hij met de grootste zorg dui- 

 zende palingen uit de verschillende wateren van Frankrijk onderzocht 

 heeft , vond bij de zoogenaamde verschillende soorten , de breedkoppen , 

 de smalkoppen , de platkoppen en de spitskoppen , het verschil nimmer 

 standvastig, maar heeft er altijd tusschen de 113 en 115 geteld. De 

 visschers en de natuurkundigen in alle landen schijnen in het algemeen 

 de genoemde vormen overal te onderscheiden, die hier en daar ook 

 nog met andere namen worden aangeduid. 



Men kent van de levenswijze van dezen visch heel weinig; zelfs is 

 de strijd nog niet geheel geëindigd of de aal niet tot de levendbarende 

 visschen zou behooren; maar de jongste waarnemingen, vooral door 

 het mikroskoop gedaan, hebben duidelijk aangetoond, dat hij kuit 

 schiet en de jongen dus, na bevruchting, uit eieren geboren worden. 

 Wel schijuen de heel jonge individuen zich nog dikwijls geruimen 

 tijd bij het moederlijke individu op te houden, waaruit waarschijnlijk 

 het dwaalbegrip geboren is , dat zij levend uit 's moeders lichaam zou- 

 den komen. 



De aal tiert het liefst in mod derachtige wateren, in welker modder 

 hij zich vooral des daags verschuilt en in den regel ook daarin den 

 geheelen winter doorbrengt, in een soort van verstijving of verdoo ving, 



