HENGELEN, EN WAT ER BIJ VALT OP TE MERKEN. 199 



en hein dan na eenigen tijd uit te rekken tot de lengte en de dun- 

 heid van den draad , dien men hebben wil. Alsdan herhaalde malen 

 afgewasschen , wordt deze draad doorschijnend en glasachtig en minder 

 zichtbaar voor de oogen van den visch. Deze draad wordt aan een 

 klein stukje ijzerdraad van eenige centimeters in het midden van het 

 draadje vastgemaakt en zoo in de lengte in het lichaam van een 

 grooten worm geschoven. Nu zuigt de paling gemakkelijk dezen op 

 den bodem liggenden worm in en voelt spoedig, wanneer hij zich wil 

 verwijderen , daar het ijzerdraadje alsdan dwars gaat zitten , dat hij 

 gevangen is, en hij blijft stil en rustig op den bodem liggen. 



Men zorge nu echter vooral de lijnen op te halen voor dat de zon 

 opgaat, want bij het doorbreken van den dag begint de aal zich met 

 geweld te bewegen , en draait , welke pijn dit hem ook veroorzaken 

 moge , den draad , waaraan hij vastgehecht is , stuk. 



Het wordt algemeen van den aal aangenomen, dat hij vaak het wa- 

 ter verlaat en geheele , zelfs verre tochten over land onderneemt. Woon 

 heeft eens bij Dublin zulk een verhuizing van jonge alen over rotsen 

 waargenomen. Zij bewogen zich met de uiterste gemakkelijkheid en 

 wisten zelfs zonder veel moeite tegen de gladde rotswanden opte- 

 komen. Hierdoor kan het verschijnsel verklaard worden, dat men 

 dikwerf zoo weinig aal vindt in droog gemalen polders, wat door 

 velen verklaard werd, alsof de aal door onderaardsche kanalen, die 

 van het eene water tot het andere liepen , misschien door molgangen , 

 zich een uitweg wist te verschaffen, 't welk hem door den vorm zijns 

 lichaams ook gemakkelijk zou vallen. Ook schrijft men het aan dit ver- 

 huizen over land toe , dat men in sommige vijvers , waarin nimmer 

 aal geweest of gepoot was , deze dieren aantreft ; maar het zou mij 

 toch ook niet verwonderen, dat in de meeste dier gevallen de aal- 

 eieren door watervogels in die vijvers zijn overgebracht. Het verhuizen 

 van visschen over land , — men weet dat aan den snoek ook die eigen- 

 schap wordt toegeschreven , — is echter geen opzichzelf staand feit. 

 In China , Japan en elders heelt men visschen waargenomen , van geheel 

 anderen vorm dan de aal, die zich door middel hunner vinnen, deels 

 klimmende , deels loopende , voortbewegen en vrij afgelegen wateren gin- 

 gen opzoeken. 



Tegen het einde van den zomer vooral wordt deze visch onrustig en 

 tracht hij de kleinere wateren te verlaten en de grootere rivieren te be- 

 reiken , van waar hij zich naar zee begeeft. Hij wordt zeker in zee door 



