210 over goethe's verdiensten als onderzoeker 



van 1830 aan, en hoeveel belang de destijds 81jarige goeïhe, die 

 natuurlijk voor geoffroy saint hilaire partij koos, daarin stelde, 

 blijkt uit zijn laatste werk "Principes de Phüosoplde zoologique par 

 Mr. geoffroy SAINT hilaire", dat hij eerst weinige dagen voor zijn dood, 

 in Maart 1832, voleindigde, maar wellicht nog beter uit eene anec- 

 dote, welke soret met de volgende woorden verhaalt: 



"Maandag 2 Augustus 1830. De berichten omtrent de begonnen 

 Julirevolutie kwamen te Weimar aan en verwekten algemeene opge- 

 wondenheid. Ik ging in den loop van den namiddag naar goethe. 

 "Nu?" riep hij mij toe, "wat denkt gij van deze groote gebeurtenis? 

 De vulkaan is tot uitbarsting gekomen ; alles staat in vlammen, en de 

 zaken worden niet langer met gesloten deuren verhandeld!" "Eene 

 vreeselijke geschiedenis !" antwoordde ik. "Maar wat liet zich in de ge- 

 geven omstandigheden en met zulk een ministerie anders verwachten, 

 dan dat men met de verdrijving der koninklijke familie zou eindigen? 

 "Wij schijnen elkander niet te begrijpen, mijn waarde", antwoordde 

 goethe. "Ik spreek volstrekt niet van die lieden , maar bedoel geheel 

 andere dingen. Ik spreek van den in de Academie tot openlijke uit- 

 barsting gekomen, voor de wetenschap zoo hoogst gewichtigen strijd 

 tusschen cuvier en geoffroy saint hilaire." Dit gezegde van goethe 

 verwachtte ik zoo weinig, dat ik niet wist wat ik zeggen moest, en 

 bespeurde , dat gedurende eenige minuten mijn gedachten geheel en al 

 stilstonden. "De zaak is van de grootste beteekenis." ging goethe 

 voort, "en gij kunt u geen begrip maken van inijn gewaarwordingen , 

 toen ik van de vergadering van 19 Juli bericht ontving. ' Wij heb- 

 ben thans in geoffroy saint hilaire op den duur een machtigen bond- 

 genoot. Ik zie daaruit echter te gelijker tijd, hoe groot de deelneming 

 van de Fransche wetenschappelijke wereld in deze aangelegenheid zijn 

 moet, daar, in weerwil van de vreeselijke politieke opgewondenheid, 

 de vergadering van 19 Juli toch nog bijzonder druk bezocht was. 

 Het beste is echter , dat 'de door geoffroy in Frankrijk ingevoerde 

 synthetische behandelingswijze der natuur thans niet meer ongedaan 

 gemaakt kan worden. De aangelegenheid is door de vrije discussies in de 

 Academie, en dat nog wel in tegenwoordigheid van een talrijk publiek, 

 thans algemeen eigendom geworden; men kan haar niet meer naar geheime 

 commissies verwijzen en bij gesloten deuren afdoen en onderdrukken." 



1 Den lü'len Juli wa s de strijd het hevigst. 



