228 FLUITENDE ECHO'S. 



Deze eigenschap verklaart ons de echo. Plaatst iemand zich op eeni- 

 gen afstand van een muur , dan zal hij een echo kunnen vernemen van 

 eenig geluid , dat door hem of een ander persoon wordt voortgebracht. 

 Maakt hij zelf dat geluid, dan zal hij de echo hooren na zooveel 

 tijd als het geluid behoeft om de loodlijn van hem naar den 

 muur heen en weer te doorloopen. Nemen wij bijv. aan (zie fig. 1) , 

 dat deze loodlijn 148 meter bedraagt. Het geluid plant zich met een 

 snelheid van ongeveer 333 meters in de seconde voort , welk ge- 

 tal met de temperatuur en andere omstandigheden in verband 

 staat. De te doorloopen weg is dus tweemaal 148 , d. i. 296 meter. 

 De echo wordt dus vernomen — , d. i. y seconde, na het geluid. 



Geeft een ander persoon het geluid, en staat deze op een andere 

 plaats als de eerste, dan doorloopt het geluid een gebroken lijn, die 

 aan de wet der terugkaatsing voldoen moet , gelijk uit fig. 1 nader blijkt, 

 waar A de persoon is , die het geluid te weeg brengt , C het punt 

 waarin de terugkaatsing plaats heeft , B de persoon , die de echo hoort. 

 Deze verneemt het geluid ook recht- Fig. i. 



streeks langs den weg AB. Daar de 

 gebroken lijn A C B echter grooter ^~pf 



is dan de rechte A B, zal de echo 

 na het geluid zelf komen. Wij zul- 

 len dat tijdsverschil kunnen vinden, i 

 als wij de beide wegen A C B en J" - 

 A B door de snelheid 333 meter 

 deelen, en het verschil dezer uit- 

 komsten zoeken. Laat b.v. A C B 

 — 335 en A B — 150 meter zijn , dan worden deze wegen in ~ en 

 — - seconden doorloopen , van welke breuken het verschil — - = — is. De 

 echo wordt dus -g- seconde na het geluid door B waargenomen. 



Hoe groot moet het terugkaatsende oppervlak echter zijn , zal er een 

 verneembare echo ontstaan ? Bij eenig nadenken ziet men in , dat een 

 zeer geringe uitgebreidheid voldoende moet zijn. Wij vangen de tril- 

 lingen op met onze oorschelp. Al wat daar langs gaat, doet niets tot 

 onze waarneming af. Het deel van de geluidsgolf, dat wij behoeven, 

 zal dus nimmer grooter zijn dan ons uitwendig oor. Maar met den 

 afstand van ons oor tot de geluidsbron , gemeten langs den weg , dien 

 het geluid volgt, en met de sterkte van de trillingen, waaruit het 

 geluid bestaat , hangt de sterkte van onze geluid s waarneming nauw 



