DE WINTERKONING, 



OF EEN KIJKJE IN MIJN KAMEMOOI. 



DOOE 



J. MOLENAAR. 



Bovenstaande titel zal zeker vreemd klinken in een tijdschrift als 

 het Album der Natuur; het vertrouwen echter dat ik opdeed bij de 

 gedachte dat er onder de lezers ook wel eenigen zullen gevonden wor- 

 den, die niet altijd met strenge wetenschap onder strenge vormen 

 ingenomen zijn, gaf mij den moed om mijne krachten te beproeven. 

 In de natuur, het is waar, altijd even rijk en afwisselend, bestaat 

 een oneindige ruimte tot keuze van studie. De eene kiest de planten, 

 een ander de dierkunde , een derde de delfstoffen. Ik voor mij , die in 

 het geheel den naam niet wil van wetenschappelijk te zijn, heb altijd 

 nog al van iets gehouden dat meer onmiddellijk de zinnen kon streelen ; 

 en ik geloof hierin niet alleen te staan. Er zijn zeker velen met mij , 

 die wel eens gaarne in de vrije natuur omdwalen, hetzij dan om langs 

 het golvend koren te wandelen , of wel om in een lommerrijk bosch 

 zich wat te verademen. En toch , de plantenwereld , hoe rijk , hoe 

 aantrekkelijk ook , zij kan op den dunr den grilligen mensch niet 

 boeien. Er moet iets zijn dat leeft , iets dat zich beweegt. Im- 

 mers onze bosschen, hoe indrukwekkend ook, ze zouden vervelen, 



17 



