260 BE WINTERKONING, 



zoo die stilte nu en dan niet eens werd afgebroken door het zacht 

 gekir van den tortel, of het krachtig galmend lied van een merel of 

 nachtegaal. 



Doch aan alle lofzangen komt een einde. Er komen tijden dat bosch 

 noch velden ons kunnen bekoren. Ik bedoel den winter. Al die vroolijke 

 gasten , weinigen uitgezonderd , zijn dan verdwenen. Maar de mensch , 

 beheerscher der natuur, hij zoekt dit zooveel mogelijk te vergoeden, 

 door eenige van die zangers in zijn kamer te verplegen. Deze verple- 

 ging is echter niet altijd even gemakkelijk; zij kost soms moeite. 

 Geloof daarom niet dat dit een groote opoffering is. Och neen, elke 

 bete, hun gegeven, wordt ruimschoots door een lied van rijke tonen 

 beloond; en geeft men hun de noodige ruimte, dan is het een lust te 

 zien , hoe zij huppelen en springen en het oog door allerhande sierlijke 

 bewegingen verlustigen. Ik meende daarom den lezer geen ondienst te 

 doen, door eens getrouw mede te deelen wat ik zelf zoo al daarbij 

 heb kunnen opmerken; wellicht vinden wij dan nog iets wat velen 

 nog minder bekend is. 



Er zijn onder de vogels die, hoe weinig ook gekend, toch maar al 

 te veel onder den grooten hoop gerekend worden als zijnde, och ja, 

 het hooge woord moet er uit, als zijnde toch maar een vogel. Hoe 

 ze heeten , welk nut zij doen , dat komt er minder op aan ; er zijn immers 

 zoo veel van die dieren. Maar neen; niet iedere vogel verdient alzoo 

 behandeld te worden; onder hen zijn er die wel iets meer onze aan- 

 dacht verdienen, en dit niet het minst onze winterkoning {Troglodytes 

 europaeus). 



De winterkoning — men zou haast geneigd zijn te veronderstellen dat 

 elkeen hem kende, en toch is dit verre van waar; althans menig- 

 een heb ik ontmoet die mij omtrent hem vragen deed, welke mij 

 volkomen van zijne onkunde overtuigden. 



Er worden vele vogels gevonden die in kleur, houding en beweging 

 een zekere overeenkomst hebben, en men kan die dikwijls gemakkelijk tot 

 ééne familie terug brengen ; ziet men den een , dan vindt men gemak- 

 kelijk dezelfde eigenschappen in eeu andere terug. Onze winterkoning 

 maakt daarop een uitzondering, want oppervlakkig gelijkt hij op vele 

 vogelsoorten, maar van nabij beschouwd gelijkt hij op geen van allen. 

 Bij al dit zonderlinge heeft hij zoo veel aantrekkends dat ik op de 

 gedachte kwam daarover iets meer in 't bijzonder mede te deelen. 



De winterkoning dan behoort tot de familie doch neen , wij 



