OF EEN KIJKJE IN MIJN KAMERKOOI. 263 



den, weer met hun kleine pootjes uit den bek haalden. Dit werk duurde 

 twee dagen. Die twee dagen vergeet ik nooit. Daar lagen ze, die lieve 

 diertjes , vlug en vroolijk als ze waren , half verhongerd en afgetobd 

 door mijn geweldige handelingen , die ik hen tegen mijn zin had moeten 

 doen ondergaan. Ik had innig medelijden met hen. Eadeloos stond ik 

 er bij. Wat te doen ? Maar op eens viel mij een gelukkige gedachte in ; 

 zouden ze soms ook gapen tegen een klein opgezet vogeltje? De proef 

 werd genomen met een goudhaantje; stilletjes hield ik dit bij de kooi 

 op, en gelukkig, het lang verwachte oogenblik was daar, de natuur 

 was verschalkt, zij gaapten. Spoedig de voederpen daar neven gehou- 

 den, en ziedaar, de eerste bete geraakte zonder geweld naar binnen; 

 een greintje hoop kwam mij weer tegen. 



Doch nu een tweede teleurstelling. De meelwormen konden ze niet 

 meer slikken ; blijkbaar waren ze reeds te zwak om die nog langer te 

 verduren. Mijn besluit was spoedig genomen. Een ei moest de meelworm 

 als dierlijk voedsel vervangen. En wie schetst mijne vreugde, toen ik 

 hen na twee dagen weer bijna even zoo vlug zag als bij hunne ontvangst. 



Die vreugde werd evenwel spoedig verstoord ; er kwamen meer ram- 

 pen; alles wat maar een jonge vogel kan overkomen, overkwam ook 

 hen , zoodat ik soms genoodzaakt was het voeder driemaal daags te 

 veranderen. Bij het ei kwam beschuit , olie , melk , maanzaad , hennip- 

 zaad , vleesch enz. , zoodat ik na lang zoeken een mengsel verkreeg , 

 waarbij ze het uitstekend konden uithouden. l 



1 Voor de liefhebbers wil ik hier eveu de wijze aangeven waarop het voedsel wordt 

 toebereid. 



Men neemt een half kilo meel, voor twee derde uit boekweit en voor een derde uit 

 tarwemeel bestaande, en mengt dit aan met twintig dooiers van eieren en tien wit van 

 't ei, in een liter melk opgelost. Dit beslag laat men gaar worden, na er eerst nog een 

 deciliter olijfolie bijgedaan te hebben. Na een dag wachtens wordt het voor de tweede 

 maal tot beschuit gebakken. Verder heeft men noodig eeu kilo goed mager rundvleesch, 

 hetwelk wordt gekookt met bijvoeging van twee decagrammen keukenzout; de bouillon 

 hiervan wordt uitgedampt en bij het beslag gemengd; zoodat er dan niets verloren gaat. 

 Nadat het vleesch goed gaar is, "wordt het in dobbelsteen en gesneden van ongeveer een 

 kub. cM. grootte, daarna geheel uitgedroogd en met de beschuit in een koffiemolen fijn 

 gemalen. Bij deze hoeveelheid eten doet men nog een halven liter maanzaad of papaver- 

 zaad, schudt alles goed dooreen en bewaart het verder hl dichte stopflesschen. Deze 

 massa is voor één winterkoning voor een jaar voldoende. Men doet goed dagelijks bij 

 het eten ongeveer drie kub. cM. geplet hennipzaad te doen. Dit kan niet vooruit worden 

 geplet, omdai het dan sterk van smaak wordt. 



