266 DE WINTERKONING, 



genoeg was dit in de kooi nooit het geval , of slechts van tijd tot tijd flauw 

 merkbaar; dan konden ze heel genoegelijk in hun paleisje, de holle 

 turf, bij elkander zitten, en aardig was hot, hoe het wijfje dan het 

 mannetje wist naar binnen te lokken. 



Na rijp beraad liet ik ze eens een kijkje in de groote kooi nemen , 

 en alles ging wel. De goudvink , een aristokraat , beet wel eens naar 

 hen , maar dan hieven ze zoo'n erbarmlijk geschreeuw aan , dat 

 de aanvaller verbluft op de vlucht ging en zijn aanvallen niet meer 

 herhaalde. Een half uur was dan ook voldoende om ze volkomen met 

 alles vertrouwd te maken. Hun voeder, dat met zorg voor hen alleen 

 moest bewaard worden, was in een bakje gezet, opzettelijk daarvoor 

 gemaakt. Dit bestond uit een dicht kistje , voorzien van twee kleine 

 gaatjes , zoodat ze desnoods elkander konden ontwijken. Deze voorzorg 

 bleek later niet onnoodig geweest te zijn, daar nu de rollen waren 

 omgekeerd ; het wijfje speelde nu den baas , zij kon maar niet dulden 

 dat het mannetje nog aan dezelfde tafel mee at. Deze wist zich evenwel 

 in zijn lot te schikken , door eenvoudig van de afwezigheid der koningin 

 gebruik te maken. 



De andere vogels bleven van het eten af, of liever moesten er wel 

 afblijven ; één indringer alleen maakte het mij lastig ; het was de 

 zwartkop mees {Parus palustris) , een eerste schelm en slim voor zeven. 

 Deze liet zich het koninklijk maal zeer goed smaken , maar , wat het 

 ergste was , hij stal ook voor de anderen mee ; want had hij zelf genoeg , 

 dan begon hij een voorraad op te doen, dien hij, ouder gewoonte, 

 in een of ander hoekje of spleet wist te verbergen. Doch deze spaarpot 

 was al te zeer bekend , zoodat er dan ook dikwijls al twee gereed stonden 

 om bij zijn verdwijnen den heelen boel weer weg te kapen. Er was geen 

 ander middel om dit te beletten dan de opening nog kleiner te maken , 

 en den dief een paar malen in het paleisje op te sluiten. Hierdoor 

 verloor onze mees zijn stoutheid. Wel keek hij van tijd tot tijd nog 

 eens met begeerigen blik naar de vleeschpot van Egypte om , maar ging 

 dan met een afgunstig gepiep weer rondspringen , of vroeg mij , aan 

 dé traliën hangende, ook om een lekker beetje, dat gewoonlijk bestond 

 uit een stukje noot of amandel. 



De kooi waarin mijne kleine schelmen nu naar hartelust konden 

 omtuimelen, heeft een afmeting van 1,70 lengte bij 0,68 breedte en 

 1,40 meter hoogte. Zij is voorzien van een waterbak van ongeveer 

 15 O decimeter oppervlakte bij 8 centimeter diepte, waarin een pijp 



