294 HET SAMENWONEN EN SAMENLEVEN IN DE 



ten op den mensch te weeg brengt. De hoogste stammen worden om- 

 slingerd door den wilden wijnstok, en, als de koorden van een kabel- 

 touw ineen gewonden , hangen de vrije takken van dezen naar beneden. 

 Waar zij den grond raken , maken zij wortels en hechten niet alleen 

 zich zelve vast , maar leggen tevens de groote boomen voor anker , 

 om ze te beschutten tegen de woede der tropische stormen. De met 

 schitterend roode en witte bloemen prijkende, rankende Passifloren en 

 Lianen hangen als guirlanden tusschen het groene loof; op de stam- 

 men en vermolmde takken der boomen hechten zich Orchideën, met 

 de grilligste bloemen getooid. In één woord, de vegetatie, zoowel 

 der gematigde als der heete luchtstreek , maar vooral der laatste , 

 is, waar zij zich in haar vrijen natuurstaat vertoont, een in eindeloos 

 verschillende vormen optredend beeld van den innigen samenhang van 

 het eene levende wezen met het andere, en van den strijd om het be- 

 staan, waaraan ieder onderworpen is. 



Daar zijn er , zooals het straks genoemde klimop , welke aan hunne 

 natuurgenooten, met wie zij samenwonen , geen schade toebrengen , maar 

 in vrede met deze leven, evenals de korenbloem en de klaproos tus- 

 schen de rogge. 



Er zijn daarentegen ook planten, wier samenwonen met anderen 

 voor deze laatsten schadelijk is, ja zelfs somwijlen haar leven be- 

 dreigt. Zoo worden vele tropische boomen als geworgd door de om- 

 klemming van den Cipo , zoo worden het vlas en de heideplant verstikt 

 door soorten van warkruid (Cuscuta), wier draadvormige stengels tal- 

 rijke zuigers uitzenden in het lichaam der voedster ; zoo teert de brem- 

 raap op de wortels van den eik, zoo vindt men in het Prater bij 

 Weenen nagenoeg alle boomen bezet met de eigenaardig tweegaffelige 

 takken van den vogellijm. Hier hebben wij niet met een onschadelijk 

 verkeer , maar met echte woekerplanten te doen , met parasieten , die 

 niet eens, gelijk Monotropa, met het afgevallen en in ontleding ver- 

 keerend loof der beuken of dennen zich tevreden stellen , maar die een 

 levend slachtoffer verlangen, dat zij langzaam of sneller de voedings- 

 sappen ontnemen, totdat met den dood der voedster ook haar eigen 

 levensduur een grens gesteld wordt. 



Dezelfde levenswijze, het wonen op en zich voeden ten koste van 

 andere individuen, vinden wij terug bij de groep van lagere planten 

 van groene kleurstof verstoken, welke algemeen onder den naam van 

 schimmels en paddestoelen bekend zijn. In den regel uiterst klein en een- 



