ORGANISCHE WERELD. 297 



lijke hellingen der bergen in Scandinavië te vinden , in de vlakke stre- 

 ken van Engeland en Nederland ten toppunt van ontwikkeling, en op 

 de Alpenweiden schitterend van kleur, worden in Zuid-Oostelijk Europa 

 en evenzoo in Noord- en Zuid-Amerika en in Azië vervangen door de 

 Grassteppen , die in elke dier streken een verschillend karakter hebben. 

 Anders zijn de met gras bedekte vlakten in Neder-Hongarije met hare 

 luchtspiegelingen , anders de steppen in Zuidelijk Eusland en Midden- 

 Azië. Weder een anderen indruk maken de Karroo-vlakten in Zuid- 

 Afrika met hare onmetelijke Gras-Savannen , welke reeds op 32° Z. 

 breedte beginnen, en zich uitstrekken zoover men noordwaarts voort- 

 gedrongen is. Anders wederom is het voorkomen der twaalf voet hooge 

 graswouden op de groote vlakten van Guinea , der Savannen en Prai- 

 riën in Noord- Amerika , der Llanos aan den Orinoco en Amazonen- 

 stroom , en der nog veel uitgestrekter Pampasvlakten tusschen de Plata- 

 rivier en de Andes. Maar hoe verschillend ook in uitwendige gedaante, 

 al deze streken bewijzen den machtigen invloed van den gezelligen plan- 

 tengroei. 



Nergens echter komt die macht sterker uit , dan waar de oppervlakte 

 der aarde met bosch bedekt is. Hier bovenal blijkt de samenwerking van 

 velen gevolgen te hebben, voor het individu ten eenenmale onbereikbaar. 



Wie uwer met open oog een der Duitsche wouden bezocht heeft, 

 hetzij in Thüringen of in den Harz of wel het heerlijke Schwarzwald , 

 die heeft zich zelf daarvan kunnen overtuigen. In het dichte woud , 

 waar de kruinen der boomen elkander raken, is de bodem met een 

 moskleed bedekt dat de vochtigheid lang bewaart, en den overvloed 

 eerst langzaam laat doorsijpelen naar lager oorden. Blad voor blad 

 nemen de boomen de regendroppels op , en langzamer dan zij uit de 

 wolken neervielen , komen zij op den grond , om hier te worden inge- 

 zogen door het mos en de humuslaag , die wederkeerig door het bla- 

 derdak tegen de uitdroogende werking der zonnestralen zijn beschut. 



Zoo is het woud de oorsprong der bronnen, beken en rivieren en 

 tevens de régulateur van deze. Voorwaar, een feit van geen geringe 

 beteekenis, als men bedenkt, welk een zegen de stroomende wateren 

 aanbrengen, die de eerste verbindingswegen der volken, de drijf krach- 

 ten van zoovele nuttige werktuigen , de natuurlijke werkplaatsen tot 

 bereiding van dierlijk voedsel zijn. De ouden wisten dit reeds , en had- 

 den geen ongelijk, toen zij de bronnen en rivieren in eere hielden, en 

 met Nymphen en Najaden bevolkten. 



