ORGANISCHE WERELD. 299 



derd is in een plotseliugen toevoer van groote massa's, afgewisseld 

 met tijden van droogte . 



Doch genoeg, om de beteekenis van het samenwonen en samenleven 

 der planten te schetsen. Vestigen wij thans een blik op de dierenwereld. 



Ook daar vertoont zich hetzelfde verschijnsel, en nog wel in veel 

 grooter verscheidenheid van vormen. Er zijn weinige dieren, althans 

 onder de hoogere, die niet op de eene of andere wijze, hetzij actief, 

 hetzij passief, aan dat samenleven deelnemen. 



Daar zijn er vooreerst die bij anderen inwonen , niet om ten koste 

 van hun gastheer te leven , maar die van hem bloot een verblijf of 

 een deel van zijn overvloed vragen. De zoodanigen zou men met Prof. 

 van beneden commensalen kunnen noemen. Zoo vindt men sommige 

 visschen , die huizen in Holothuriën of in Zeeanemonen , en van uit 

 hunne veilige schuilplaats hunne prooi belagen. Zoo herbergt de zee- 

 duivel (Lophius piscatorius) , een visch die ook aan onze zeekusten 

 voorkomt , in zijn grooten mond eene andere vischsoort , tot de Aal- 

 achtigen behoorende (Apterychthys ocellatus), welke ruimschoots voedsel 

 vindt in een deel van hetgeen zijn gastheer vangt. En wie heeft niet 

 gehoord van den merkwaardigen Echeneis , die met zijne zuigplaat zich 

 vasthecht aan den haai of aan den Oost-Indievaarder , om zonder in- 

 spanning te kunnen visschen in de wateren , waardoor hij zich laat 

 voeren ? 



Met minder dikwijls komt dit samenwonen voor bij de ongewervelde 

 dieren. Aan onze zeestranden vindt men een kleine krab (Pagurus Bernhar- 

 dus), door de zeelieden Snijder genoemd, wier achterlijf niet gelijk dat 

 der andere Crustaceën met eene harde schaal bedekt , maar zacht en week 

 is. Om zich tegen beleediging te beschutten , kiest zij zich tot woning 

 een ledig horentje , dat zij met het gebogen achterlijf stevig vasthoudt 

 en met zich voert. Naarmate zij groeit, verwisselt ze haar huisje met 

 een grooter, dat zij op den bodem der zee vindt liggen. Maar naast 

 haar vestigt zich als commensaal in hetzelfde horentje een sterk ge- 

 wapende zeeworm, en het door beide bewoonde huis, hoe onschul- 

 dig het schijne , wordt een gevaarlijke vijand voor tal van andere or- 

 ganismen. 



Een der merkwaardigste voorbeelden van deze wijze van samenleven 

 eindelijk zijn die kleine krabben, niet grooter dan jonge spinnen, 



