300 HET SAMENWONEN EN SAMENLEVEN IN DE 



welke in de mosselen gevonden worden, en ten onrechte gehouden zijn 

 voor de oorzaak van ziekten , na het eten van mosselen ontstaan. 

 Wat is het doel dier kleine schaaldieren , welke zoo standvastig de 

 mosselsoorten vergezellen in alle zeeën der wereld, en reeds aan rum- 

 piiius , ja reeds aan pliniüs bekend waren ? Geen ander, dan om overal 

 en ten allen tijde eene veilige schuilplaats te hebben. Die krab is de 

 rijke , die zich heeft genesteld in de woning van den blinde , en dezen 

 laat deelen in al de voordeelen van zijn stand. Deze onderlinge asso- 

 ciatie komt beiden ten n-atte ; zij nemen beide hun maal uit dezelfde 

 wateren , en de kruimpjes die vallen van de tafel der roofzuchtige krab- 

 ben, gaan niet verloren voor den mond der vreedzame mosselen. 



Dit laatste voorbeeld brengt ons ongemerkt tot die dieren, welke 

 op elkander leven en noch echte parasieten, noch bloot commensalen 

 zijn , maar elkander wederkeerig diensten bewijzen. Men zou deze mutua- • 

 listen kunnen noemen. Hiertoe behooren de vachtluizen, die zich in de 

 pels der zoogdieren of tusschen de vederen der vogels plaatsen , en ter- 

 wijl zij zich voeden met de zelfstandigheid der haren en vederen, hare 

 gastheeren van hygiënisch nut zijn, door de huid schoon te houden. 

 Hetzelfde doel wordt bij in het water levende dieren door andere be- 

 wakers bereikt. Zoo vindt men bij de visschen op de huid en aan den 

 ingang der slijmkanalen een aantal kleine schaaldieren gehecht, welke 

 zich voeden met de afscheidingen der genoemde organen. Tot de mu- 

 tualisten zou men ook de Staphylinen kunnen brengen , d. z. met mieren 

 samenwonende kevers , welke een suikerachtig vocht afscheiden , waarop 

 de mieren , naar men beweert , zoo belust zijn , dat zij hare gasten 

 gaarne bij zich houden en voeden. 



Een der merkwaardigste voorbeelden echter vormen de Histriobdel- 

 lien , eene soort van dieren tot de bloedzuigers behoorende , en door 

 van beneden voor eenige jaren op de kreeften ontdekt. Gelijk bekend 

 is , brengen vele dieren , vooral de waterbewoners , veel meer eieren 

 voort dan er tot ontwikkeling kunnen komen , evenals een boom meer 

 bloemen vormt dan hij vruchten kan dragen. De eieren nu , welke on- 

 bevrucht sterven of in hunne ontwikkeling gestoord worden, gaan 

 alras tot bederf over, en moeten van de gezonde ten spoedigste ver- 

 wijderd worden , zullen zij niet ook het leven van deze bedreigen. Wie 

 zich met kunstmatige vischteelt heeft bezig gehouden, weet maar al 

 te goed , dat door deze oorzaak , niettegenstaande vele zorgen , zoo menig 

 broedsel te loor gaat. In de vrije natuur nu geschiedt hetzelfde, wan- 



