ORGANISCHE WERELD. 301 



neer niet op de eene of andere wijze daartegen gewaakt wordt. En zie- 

 hier het raadsel van het samenwonen der zooeven genoemde dieren opge- 

 lost. De kreeften , evenals de krabben en de meeste schaaldieren , dragen 

 hunne eieren aan den bnik , waar zij hangen blij ven totdat zij uitge- 

 komen zijn. Tusschen die eieren nu beweegt zich een klein dier van 

 verwonderlijke vlugheid, dat zich in allerlei bochten wringt en alle 

 schuilhoekjes doorzoekt om voedsel te vinden. De kreeft geeft hem plaats 

 aan boord, en de passagier voedt zich op kosten maar tevens ten bate 

 der lading : hij verslindt de stervende eieren en kiemen , welker ont- 

 leding voor den gastheer en zijn nakroost schadelijk zou worden. 



Niet elk samenwonen of samenleven der dieren is echter voor beide 

 individuen voordeelig of onschadelijk. Evenals onder de planten , zijn 

 er ook in het dierenrijk velen, die leven op kosten van anderen, die 

 op allerlei manier en met allerlei werktuig anderen ontnemen , wat zij 

 zelven niet kunnen of willen verzamelen of bereiden. Ik bedoel hier niet 

 de roofdieren , welke hunne prooi belagen en dooden om zich te ver- 

 zadigen , maar de echte parasieten , die anderen exploiteeren , zonder 

 dier leven in gevaar te brengen. De parasiet is dan eens een vlugge 

 schelm , die zich handig vermomt , dan weder een arme, die hulp noodig 

 heeft, om niet op de publieke straat te sterven, maar tevens een, die 

 wel zorgt de kip niet te dooden om de eieren te hebben , die integen- 

 deel profiteert van alle voordeelen, welke de gastheer bezit bij wien 

 hij zich indringt. Dat parasitisme nu vertoont zich onder de dieren 

 talrijk en in uiterst verscheidene vormen. 



Nagenoeg ieder dier heeft zijn eigen parasieten , die op of in het 

 lichaam wonen , soms zonder dat de gastheer zich daarvan bewust is , 

 maar die altijd van buiten worden aangebracht, gewoonlijk met de 

 spijzen en dranken. Ook wij menschen zijn niet vrij daarvan, evenmin 

 als wij altijd beveiligd zijn tegen de parasieten of tafelschuimers onder 

 onze stamgenooten. Vaak zonder dat wij het weten, herbergen wij één 

 of meer ongenoode gasten. Ik wil mijne lezers en vooral mijne leze- 

 ressen geen schrik aanjagen, door op te tellen, hoeveel dozijn parasi- 

 tische dieren de zoölogen bij den mensch hebben aangetroffen, welke 

 op de huid of in de ingewanden , de lever , het vleesch , in de herse- 

 nen , het bindweefsel , ja zelfs in de vochten van het oog verblijf hou- 

 den , zonder nog te spreken van die lagere organismen , welke zich 



