302 HET SAMENWONEN EN SAMENLEVEN IN DE 



tusschen de tanden en in de plooien der slijmvliezen bevinden. Dit 

 onderwerp kan voor den leek weinig aantrekkelijks hebben, al mag 

 ik ook tot geruststelling daarbij voegen, dat velen dier indringers 

 het leven niet bedreigen , ja zelfs niet eens altijd als eene oorzaak van 

 ziekte mogen beschouwd worden, getuigen de Abv ssiniërs , die zich 

 eerst recht gezond gevoelen, als zij -een of meer grootere parasieten 

 herbergen. 



De echte parasieten kunnen in verschillende categoriën verdeeld wor- 

 den. Vooreerst vindt men daaronder vlugge, krachtig gebouwde dieren, 

 die leven op kosten van anderen , zonder ooit hunne eigen vrijheid prijs 

 te geven , zooals de bloedzuigers , de muggen , vlooien en andere kleine 

 diertjes , wier naam ik liever niet noem. 



Eene tweede groep heeft daarentegen alleen in de jeugd het vermo- 

 gen om zich vrij te bewegen. Na eenigen tijd een zwervend leven ge- 

 leid te hebben, gevoelen zij behoefte om voor hun nakroost te zorgen. 

 Zij kiezen zich een gastheer, en richten zich bij hem zoo goed moge- 

 lijk in, na hun gewaad veranderd te hebben. De oude dieren gelijken 

 dan in het geheel niet meer op de jonge. Men treft deze levenswijze 

 aan bij sommige insecten , zooals de teek , maar vooral bij de kleine 

 schaaldieren , welke parasitisch op visschen leven (Copepoda). Merk- 

 waardig is het, hoe bij deze dieren, in plaats van eene voortgaande 

 ontwikkeling , eene soort van teruggaande metamorphose wordt gevon- 

 den. De sierlijke, vlugge vormen der jeugd veranderen allengs in eene 

 bijna vormlooze massa, waaraan alle organen, met uitzondering van 

 die der voortplanting , ontbreken. Indien niet de zoölogen die verande- 

 ringen stap voor stap hadden nagespoord , zou men ter nauwernood 

 kunnen gelooven, dat beide vormen tot hetzelfde dier behooren. 



Juist het omgekeerde heeft plaats bij talrijke sluipwespen en vlie- 

 gen — eene derde afdeeling der echte parasieten — welke, in hare 

 jeugd hulpbehoevend, in volwassen staat krachtig ontwikkeld zijn en 

 zelfstandig leven. 



Evenals de koekoek zijne eieren legt in een vreemd nest , zoo brengt 

 het wijfje van den Ichneumon de eieren, door middel van eene lange , 

 fijne legboor, binnen in het lichaam eener rups, zoodat de larven 

 bij het uitkomen een overvloed van versch dierlijk voedsel vinden. Stuk 

 voor stuk worden de organen van de rups door de jonge sluipwespen 

 verteerd, en opdat de voedster niet te spoedig bezwijke onder die 

 aanvallen , is zij vaak door de sluipwesp vooraf bedwelmd geworden. 





