320 STORINGEN IN DEN DAMPKRING. 



Maar zoo'n wervelstorm kau maar zeer kort duren , zou men zeggen, 

 tenzij dan dat voortdurend eenige oorzaak in 't spel is om aan de verdun- 

 ning der lucht of aan 't barometrische minimum bestendigheid te geven. 

 Inderdaad duren echter de wervelstormen dikwijls eene week lang, en 

 leggen honderden mijlen af, als ze bv. uit de Westindische zeeën den 

 golfstroom volgend naar Noord-Europa voortschrijden. Vele natuurkun- 

 digen zoeken de oorzaak van 't bestendig voortduren van 't barome- 

 trische minimum , en dus ook van den wervelstorm , in de sterke con- 

 densatie van den waterdamp, die, gelijk we reeds hebben opgemerkt, 

 met de cyclonen gepaard gaat. Deze condensatie grijpt plaats in 't voorste 

 gedeelte van den wervel, als de van 't zuiden toestroomende lucht- 

 massa's, in hoogere breedten aankomende, worden afgekoeld. Indien 

 waterdamp condenseert , dan wordt zijne verdampingswarmte vrij , en 

 deze bedraagt voor elk kilogram waterdamp meer dan 600 warmte- 

 eenheden. De lucht wordt dus boven de plaats van de verdichting des 

 waterdamps sterk verhit , zet zich uit en stijgt op , waardoor dan bin- 

 nen 't voorste gedeelte des wervels eene vermindering van den lucht- 

 druk ontstaat , die van haar kant weer aanleiding geeft tot hernieuw- 

 den tocht uit iedere streek rondom 't minimumpunt, en aldus tot 

 bestendiging der werveling. Langs dezen weg vinden we dan verder 

 de verklaring van 't verschijnsel , dat de wervelstormen vooral van die de 

 warme zeestroomen volgen: want boven deze is 't waterdampgehalte enorm 

 groot, en de toestroomende lucht geeft aan de regenmassa binnen den 

 voorkant des wervels 't meeste voedsel. Ook zien we , dat het voort- 

 schrijden van 't barometrische minimum en des wervelstorms een nood- 

 zakelijk gevolg is van deze oorzaak, want indien de condensatie van 

 den waterdamp steeds aan de voorzijde der werveling plaats grijpt, 

 dan moet ook 't barometrisch minimum telkens een eindweegs vooruit 

 komen; 't centrum van den storm verplaatst zich, gaat vooruit, dus 

 ook de gansche cycloon. Intusschen dient gezegd, dat deze hypothese, 

 ofschoon ze over veel , wat de wervelstormen ter verklaring voorleggen , 

 niet weinig licht verspreidt , toch niet bestand is tegen alle tegenwerpin- 

 gen, welke ze zich heeft moeten getroosten ; en zal 't wel aan de naaste 

 toekomst overgelaten zijn eene volkomen bevredigende oplossing te 

 vinden van 't vraagstuk naar de physische oorzaken van 't ontstaan 

 der stormcentra, en hun voortschrijden langs bepaalde banen. 



Den Haag, 21 Januari '76. 



