336 STEENKOLEN , EEN GOUDMIJN VAN KLEUREN. 



Terwijl nu in vele landen het zaad wordt uitgestrooid in dezen toe- 

 bereiden grond , worden in Nederland de afleggers daarin neergelegd , 

 die van goede eenjarige planten zijn verkregen, en nog dikwijls voor 

 den akker worden voorbereid door hen vooraf in een mengsel van voch- 

 tige aarde en mest te plaatsen. Zoodra zij dan in den grond zijn over- 

 gebracht , moet aan hun eerste behoefte aan water ruimschoots voldaan 

 worden. Is in die behoefte voorzien, dan is voorloopig niets anders te 

 doen , dan het land van onkruid schoon te houden. In November worden 

 de verdere voorzorgen voor den winter genomen. 



Wat boven den grond uitsteekt wordt afgesneden en de wortel met 

 een aardlaag van 12 cM. dikte overdekt. Blijft deze een tweeden win- 

 ter in de aarde , dan wordt dit herhaald , terwijl in het voorjaar tel- 

 kens weer de opgehoopte aarde weggenomen en het veld met zorg 

 wederom van het opschietende onkruid wordt gezuiverd. Nadat nu de 

 wortels eindelijk uit den grond zijn getrokken , legt men ze in hoopen 

 bij elkaar, stelt ze 3 — 4 dagen aan de lucht bloot, om ze reeds ge- 

 deeltelijk te drogen en buigzamer te maken , hetgeen later in de droog- 

 kamers wordt voortgezet. Zijn zij goed gedroogd, dan worden zij van 

 de aanhangende aarde gezuiverd en tot een fijn poeder gemalen. In 

 dien toestand kan het krap jaren lang zonder eenige verandering be- 

 waard worden. 



In het departement Vaucluse alleen houden zich 50 fabrieken ge- 

 durende acht maanden van het jaar dag en nacht daarmede bezig en 

 verwerken 40 millioen K. G. wortels tot 33 millioen K. G. poeder, dat 

 dan onder den algemeenen naam van Krap in den handel gebracht wordt. 

 Daaruit blijkt reeds eenigszins, welken omvang de meekrap-cultuur 

 en de krap-industrie in den laatst en tijd hebben verkregen. 



Meer in bijzonderheden te treden omtrent deze cultuur en industrie zou 

 een afwijking zijn van mijn oorspronkelijk plan , waardoor ik licht te 

 uitvoerig zou worden. 



Slechts met een enkel woord meen ik nog tè moeten meêdeelen , dat 

 de krap dikwijls met water wordt uitgewasschen , om de gom-stoffen, 

 de suikerachtige en de extractiefstoffen te verwijderen, die de alizarin 

 en de purpurin, als de meest belangrijke kleurstoffen in den wortel, 

 vergezellen en op de kleuren een schadelijken invloed uitoefenen. 



Het product , dat men daarbij verkrijgt, draagt den naam van fleur 

 de garance, of krap-bloemen, en levert roode, bruine en violette kleu- 

 ren , die zuiverder zijn dan die van de ruwe , ongewasschen krap. Een 



