356 DE GLETSCHERTUIN TE LUCERN. 



wij dat men, bij alles wat Lucern te genieten bood, niet moest ver- 

 zuimen den Gletschertuin te bezichtigen. Op onze, mij dunkt niet on- 

 natuurlijke vraag, of dat een schilderij was van een meesterhand, of 

 een basrelief, kregen wij ten antwoord: "Gott bewahre, nein, einen 

 wahrhaftigen Gletscher werden Sie da sehen." — ■ Dit antwoord bracht 

 ons echter niet veel verder, daar wij aan een gletscher in het midden 

 der stad Lucern niet konden gelooven; daarenboven kwam de bezoe- 

 ker met zijn beschrijving niet verder dan tot uitroepen van verbazing 

 over hetgeen hij zag, en verwondering over onze ongeloovigheid. Zoo- 

 veel wisten wij nu echter zeker, dat de Gletschertuin zich zeer dicht 

 bij den Leeuw van Thorwaldsen bevond, en toevallig het meest in 

 onze nabijheid, zoodat wij dus daarvoor den halven dag, die ons nog 

 overbleef, het best konden gebruiken. Wij begaven ons dus, na den 

 maaltijd , op weg. Daar ons hotel bij het station gelegen was , moes- 

 ten wij de breede, nieuwe brug passeeren. Hoe trof ons daar de vrije 

 blik op het meer, die zooveel schooner werd door het contrast ter lin- 

 ker- en ter rechterzijde. Aan den eenen kant wanen wij een duitsch 

 stadsgezicht te zien, in het ouder gedeelte van Lucern met zijn nog 

 oudere brug, waarbij de beroemde Lucerna of wachttoren zich vertoont ; 

 en aan de andere zijde genieten wij het volle, meest rijke schoon van 

 een der bekoorlijkste Zwitsersche meren. Daar ligt vóór ons de Vier- 

 waldstadter, ingesloten door een krans van hemelhooge bergen, waar- 

 achter enkele sneeuwtoppen zich vertoonen. Rechts vangt de bergrij 

 aan met den Pilatus , die woest en dreigend zijn vele hoornen in de 

 lucht verheft ; en links schijnt zij in den liefelijken , maar van hier uit 

 wel wat eentoonigen Rigi te eindigen. De genoemde kade van Lucern 

 voltooit het schilderachtig geheel. De lommerrijke wandelplaats langs 

 het meer was, zooals immer in dit jaargetijde, met tal van bezoe- 

 kers , meest vreemdelingen , bezet ; zoo ook nu , toen wij van de brug 

 komende , haar in schuinsche richting overstaken , om onzen weg langs 

 de Roomsch-Katholieke kerk te vervolgen. 



Onderweg zagen wij in verscheidene van de hier in zoo grooten ge- 

 tale aanwezig zijnde winkels verschillende photographiën tentoonge- 

 steld ; wij vonden er ook onder van Lucern en den Gletschertuin ; 

 doch ook deze laatsten, hoe goed gelijkend zij ons ook later voor- 

 kwamen, brachten ons niets nader tot een voorstelling van hetgeen 

 we zien zouden, dan het de uitroepen van den vreemdeling gedaan 

 hadden. 



