DE GLÈTSCHEïtTÜlN TE LUCEUN. 357 



Eindelijk naderden wij het zoogenaamde Löwendenkmal ; wij waren 

 het onbebouwde gedeelte der stad doorgegaan en liepen ook de laatste 

 rij woningen, allen winkels van Zwitsersch snijwerk en photographie'n, 

 zonder daaraan een blik te gunnen , voorbij , gedreven als wij werden 

 door onze hoog gespannen verwachting. 



Ten laatste, daar staan wij tegenover den beroemden Leeuw! Hoe 

 zullen wij woorden vinden om te beschrijven wat wij daar gevoelden, 

 bij de krachtige taal van dat gedenkteeken voor ieder, die eenigszins 

 met de geschiedenis zijner zinnebeeldige voorstelling bekend is. Zeker, 

 die leeuw en zijne attributen moeten elk van bewondering en eerbied 

 doen gloeien. Daar ligt hij voor ons, de 8'/ 2 voet hooge leeuw, uit- 

 gehouwen in de rotsen, naar het model van den grooten Deenschen 

 beeldhouwer Thorwaldsen. Het gesteente, dat het bergvolk draagt, 

 moet hun heldendaden verhalen. 



Welk een oneindig grootsche gedachte ! Een leeuw heeft hij uitge- 

 kozen als beeld, een leeuw in doodstrijd; de koning der dieren is in 

 zijn vollen levensbloei getroffen door een doodelijke speer, die hem 

 nog in de zijde steekt. Hij is aangrijpend edel, vol kracht en schoon- 

 heid , zelfs in dezen laatsten strijd ; doch hooger stijgt hij in onze schat- 

 ting door het edele dat Thorwaldsen , naast de kracht , in deze figuur 

 heeft gelegd. Zien wij slechts naar den rechterklauw , die krampachtig 

 het bekende leliewapen der Bourbons omklemt en, terwijl het dier 

 zijn krachten voelt verminderen om het te verdedigen, het naar zich 

 toe tracht te halen, om het met zijn stervend lichaam te beschermen. 



Wij zouden hier nog veel meer kunnen bijvoegen, doch de leeuw, 

 hoe belangwekkend ook op zich zelf, behoort niet tot ons onderwerp ; 

 maar hij lag in onzen weg naar den Grletschertuin , en daardoor wil- 

 den wij hem niet onaangeroerd laten. Zijn omgeving mogen we in elk 

 geval tot ons gebied rekenen, daar zij als het ware den indruk van 

 den Gletschertuin nog verhoogt. 



De plaats, waar het monument zich bevindt, is een open ruimte; 

 bij het binnentreden moet men zich rechtsom wenden, om tegenover 

 den leeuw plaats te nemen, die daar ligt uitgehouwen in eene steil 

 zich verheffende zandsteenrots. Het effect van het gedenkteeken wordt 

 verhoogd door de weerspiegeling in het water van een kleinen vijver, 

 die ook den bezoeker op den gevorderden afstand houdt, zoodat de 

 grofheid van het werk hem niet hindert. Aan de eene zijde van den 

 leeuw , en wel aan die van den ingang , wordt de ruimte begrensd door 



