358 DE GLETSCHERTUIN TE LÜCEB.N. 



een klein boschje , dat slechts even toereikend is om de hoeken van 

 den weg aan ons oog te onttrekken. Aan de andere zijde , tegenover 

 den ingang, zetten zich de rotsen voort, doch zij zijn veel lager dan 

 daar, waar het monument zich bevindt. Ook dat gedeelte van de open 

 ruimte is met laag geboomte beplant, maar met wat meer zorg aan- 

 gelegd dan aan den anderen kant. Achter die boomen nu ligt het doel 

 van onzen tocht: de Gletschertuin. Ons afscheid van den leeuw was 

 niet moeilijk, want we zouden hem later nog eens op onzen terugweg 

 moeten voorbijgaan. Nadat het verrassende en overweldigende van den 

 eersten aanblik van dit beroemde gedenkteeken een weinig was bedaard , 

 liet onze nieuwsgierige belangstelling in den Gletschertuin zich dubbel 

 gelden. Het kwam ons nu, nog meer dan eenige uren geleden , onbegrij- 

 pelijk voor , hier een gletscher te zullen vinden , daar niets hoegenaamd 

 in onze omgeving dit vermoeden konde opwekken. Van de samenstelling 

 van het woord Gletschertuin konden we ons geen verklaring geven , 

 want hoe was het mogelijk de gedachte aan den zomer, aan groen en 

 bloemen, met dien van den eeuwigen winter te verbinden? Nog eens 

 ontvingen we , voor we binnentraden , van een man , die hier te huis 

 behoorde, de verzekering, dat het natuur en geen kunst was, wat wij 

 te zien zouden krijgen. Eindelijk traden wij een net Zwitsersch huisje 

 binnen , waar ons eenig geld tot entree werd gevraagd , en dit verleende 

 ons den onmiddellijken toegang tot het merkwaardige terrein. En wat 

 zagen we nu daar bij den eersten oogopslag ? Een kale rots van geringe 

 helling, met krassen en voren doorploegd, waarin zich hier en daar 

 grootere en kleinere kuilen bevinden. Sommige van die kuilen waren 

 overbrugd , en overal zagen wij het pad , dat wij moesten volgen , af- 

 gebakend door kleine rustieke hekken; op verschillende hoogte lagen 

 kleine koepels, even ruw als de hekjes en bruggen. Geen spoor van 

 ijs ontdekten we. Waaraan ontleent deze plaats dan haar naam? Hier 

 aan : zij vertoont ons de duidelijke sporen van gletschers , die in over- 

 oude tijden zich hier een weg baanden. De plaats is , als het ware , 

 het opengeslagen boek , waarin zij hun bezoek hebben aangeteekend. 

 We hebben vóór ons gletscherbanen , in den ruimsten zin van het woord. 

 Zeker staan we hier op een der belangrijkste plaatsen van Zwitserland , 

 voor den natuurkundige vooral , maar ook voor ons. Zoo ergens , 

 dan verhaalt ons hier de aarde zelve , in hare gesteenten, van een tijd , 

 waarin misschien nog geen menschelijke voet haar oppervlakte betrad 

 en waarvan dus alle geschiedkundige oorkonden ontbreken. 



