378 HET WILD KONIJN IN DE OMSTREKEN VAN AARDENBURG. 



wederzijden der Hee uit , en langs die Hee zelve tot aan de Noordpoort 

 der moederstad de stede van Lane Ardenburg, beneden den Oostha- 

 vendijk. Het platte land tusscben al die plaatsen is eene bijzondere 

 gemeente , als "de moere van Ardenburcb" bekend. Meer naar de stad toe 

 rust het oog op de tuinen van Vinkenbroek en Hulsterloo , en onder 

 ons ligt Groot ter Baerle, het verblijf van eene aanzienlijke Aarden- 

 burger schoutenfamilie, 't Geheel is een groot gedeelte van hettooneel, 

 waarop Willem Wttenhoue, de geniale priester van Aardenburg, de 

 personen van zijn overheerlijk dieren-epos "van den vos Reynaerde" 

 laat spelen. Bewijzen? Wel me dunkt die naam van Utenhove, in 

 letterfiguren aan het hoofd van een der handschriften verborgen , ware 

 genoeg , al ontwaarden we in de Weststraat van Aardenburg, aan den 

 linker kaaimuur der Sint Jansbrng, geen huisje nog, door het volk 

 Malperdu (Maupertuis is de naam van den vossenburg) genoemd, al 

 zagen we buiten de Westpoort geen Hulsterloo voor ons, al ontwaar- 

 den we benedendijks niet de Wasen of slijkerige binnenoevers der Hee, 

 waarop hier en daar kleine scheepstimmerwerven liggen of wagenma- 

 kerijen staan, met die eigenaardige schuren op de plaatjes van Wil- 

 lems Reynaert afgebeeld. In zulk eene schuur werd Tibert, de voort- 

 varende kater verstrikt, en die eiken op de werven waarin de wiggen 

 nog steken, konden heel goed den snoependen Bruin kop en klauwen 

 omklemmen. 



Gaan we verder , en — neen laat ons ontwaken , want wij sluimer- 

 den en droomden, en onze droom had ons verplaatst in de Xe eeuw. 

 We verwonderen ons over 't spel onzer verbeelding en de afwisselende 

 reeksen van gedachten die in 's menschen brein door elkander kruisen. 

 En toch gaven we den lezer eene schets van den aiouden toestand 

 eener streek , die nog heden ten dage praalt met eene landelijke schoon- 

 heid, wier eenvoud en lieftalligheid wedijveren kan met de verheven- 

 heid, die de natuur elders ten toon spreidt. 



Het zooeven geschetste tooneeï is thans omgekeerd. Daar zijn stor- 

 men en vloeden gekomen , en oorlog met moord en brand. Deze ruwe 

 krachten hebben hier de gedaante des aardrijks zoodanig veranderd, 

 dat, bij gebrek aan oorkonden en door vaak herhaalde bedrijven , elkan- 

 der soms in enkele jaren afwisselende, eene geregelde beschrijving dier 

 omwentelingen onmogelijk geworden is. Dit weten we echter: van al 

 de zooeven opgenoemde plaatsen bestaan alleen maar de overblijfselen 

 van Sluis, Oostburg en Aardenburg, waar eene oude hal met belfort, 



