384 DE NESTBOUW VAN PEN BEGENBOOGVISCH. 



luchtbellen op te slurpen en deze achtereenvolgens vlak onder de 

 plantjes weder te loozen , waardoor het zinken voorkomen wordt. Dit 

 herhaalt hij verscheidene malen, en zoo vormt hij den eersten dag een 

 drijvend eilandje dat 8 centimeters middellijn heeft. 



Aan de buitenvlakte dezer belletjes bevindt zich geen vettig vocht, 

 zooals bij den chineeschen Macropodus, en daarom vereenigen zij zich 

 langzamerhand tot eene enkele grootere luchtbel. 



Den volgenden dag gaat het mannetje voort met dezen arbeid , 

 doch nu brengt hij de luchtbelletjes niet nabij den omtrek van het 

 wiervlotje, maar in het midden daarvan aan. Deze belletjes nu oefenen 

 door hunne grootere lichtheid dan het water eene drukking van be- 

 neden naar boven uit , waarvan het gevolg is , dat het wiervlotje 

 wordt opgetild en zich als een klein koepeldak vertoont, dat op het 

 water drijft. 



Nadat het nest op deze wijze aan de buitenzijde gereed is gemaakt , 

 legt de visch er zich op toe daaraan eene voldoende sterkte te geven. Met 

 dit doel brengt hij aan den buitenkant van het nest met dezelfde 

 materialen (wierdraden en luchtbelletjes) een rand aan, die 2 cM. breed 

 is , waardoor het geheel de gedaante verkrijgt van een slappen hoed 

 met breede randen, die 4 a 5 cM. boven het water reikt. 



Wanneer hij hiermede gereed is , • effent hij het aan de binnen- 

 zijde. Hiertoe kruipt en glijdt hij in alle richtingen binnen in het 

 nestje rond om het door de wrijving glad te maken ; met zijn bekje 

 zoowel als met zijn borst drukt hij met kracht tegen het vilt; steekt 

 een der plantendeeltjes te veel uit, dan verwijdert hij het, doch niet 

 dan na eerst te vergeefs beproefd te hebben het door aanhoudend stooten 

 met den kop te doen wijken. Zoo slaagt hij er door herhaald wenden 

 en keeren eindelijk in de wanden goed gelijk en zacht te maken. 



Is de huwelijkssponde nu gereed, dan gaat het mannetje weer om 

 het wijfje heen zwemmen ; hij toont haar nogmaals zijn kleurenpracht 

 en raakt haar van tijd tot tijd met zijne aanhangsels aan, waardoor hij 

 haar schijnt uittenoodigen hem te volgen; het duurt dan ook niet 

 lang of het wijfje begeeft zich in het nest. Terwijl zij er de wanden 

 van opneemt en den geheelen bouw in oogenschouw neemt, plaatst 

 zich het mannetje in horizontale richting onder den ingang van het nest- 

 je , en draait zich schroefsgewijs, terwijl het koepelvormig bovendeel van 

 het nest aanhoudend den glans zijner schoone kleuren weerkaatst. Nu 

 nadert het wijfje het mannetje weldra zonder aarzelen; zij wendt den 



