6 WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



maar toen deze op zijn snelst was , zouden zich niet minder dan duizend 

 voet wortel per dag hebben gevormd. 



Met een andere plant derzelfde familie, Cucurbita maxima, werd eenproef 

 genomen om de kracht der sapstijging te meten. Dit geschiedde door op den 

 bijna tot op den grond afgesneden stengel een kwikzilver-manometer te beves- 

 tigen. De hoogte van het opgedreven kwikzilver vertegenwoordigde eene water- 

 kolom van 48,5 voet hoogte. 



Ook de hoeveelheid van het sap dat door bloeding uit sommige boomen 

 vloeide werd bepaald. De aanmerkelijkste hoeveelheid gaf een soort van berk 

 (paperbirk) ; uit een stam van vijftien duim in doorsnede vloeiden in minder 

 dan twee maanden 1486 ponden sap; op den 5den Mei alleen 63 pond en 

 4 ons. hg. 



Twee merkwaardige monstrositeiten. — Niet ligt zoude men op het ver- 

 moeden komen dat er eene verwantschap, die wellicht op een gemeenschap- 

 pelijken oorsprong berust, aanwijsbaar is tusschen twee zoo geheel verschil- 

 lende planten als Daucus carota en Scrophularia aquatica. Toch schijnen 

 de volgende gevallen, medegedeeld door Dr. masters in het Journal of 

 Botany , March 1875 en overgenomen in de Archives des sciences physiques 

 et naturelles, No. 209, p. 83, daarop te wijzen. MASTEns beschrijft namelijk 

 twee monstrositeiten , de eene van de bloemen van Daucus carota , de andere 

 van die van Scrophularia aquatica. In beiden was de samenstelling de vol- 

 gende: een vrije kelk, uit 5 gescheiden kelkbladen bestaande; 5 vrije bloem- 

 bladen (die bij Scrophularia groen gekleurd waren); 5 onderstaande, vrije 

 meeldraden ; 2 vrije , bladachtige vruchtbladen , ter rechter- en ter linkerzijde 

 der as geplaatst, zonder ovula. Het diagram der bloem is dus in beide ge- 

 vallen volkomen gelijk. hg. 



MENSCHKUNDE. 



Uitsterven van wilde volken. — In de afdeeling Anthropologie van de 

 vergadering der British Association te Bristol leidde den 26 Aug. j.1. de 

 voorzitter, Dr. rolleston, de werkzaamheden in met eene voordracht, waarin 

 hij o. a. deed uitkomen, dat Dr. george gerland in 1872 had geconsta- 

 teerd, dat de afneming van de bevolking der Zuidzee-eilanden niet meer zoo 

 snel voortgaat als in de eerste helft van deze eeuw, ja dat zij hier en daar 

 geheel heeft opgehouden , en zelfs op eenige eilanden de bevolking weer begint 



