WETENSCHAPPELIJK B1JHLAD. 7 



toe te nemen. De inboorlingen plooiden zich meer en meer naar den invloed 

 der Europeërs en der beschaving, en vooral werkten de zendelingen in dit 

 opzicht zeer gunstig op hen. Eolleston achtte dat feit van veel belang 

 tegenover de stille berusting , waarmede vele schrijvers het uitsterven der 

 Polynesié'rs als een onvermijdelijk noodlot voorstellen. Overigens toonde hij 

 aan , dat wanneer de oude schrijvers niet gewagen van het verdwijnen van 

 wilde rassen in de tegenwoordigheid der beschaafde klassieke volken , dit 

 geenszins bewijst, — gelijk bagehot, door darwin geciteerd, wil, — dat 

 dit oudtijds niet plaats heeft gehad, en vestigt bij deze gelegenheid de 

 aandacht op het boek Job, XXX, 3 — 8. (The Academy , Sept. 4, 1875, 

 pag. 255). d. l. 



DIERKUNDE. 



Spijsvertering der Insekten. — Feltx plateau heeft over dit onderwerp 

 een verhandeling in de Mémoires de Vacad. royale de Belgique van 1874 

 gepubliceerd , welke de uitkomsten van een zeer zorgvuldig en uitvoerig onder- 

 zoek bevat , dat zich uitgestrekt heeft over een groot aantal insekten uit ver- 

 schillende orden. Wij stippen daaruit het volgende aan : 



1°. De reactie van het vocht over de geheele lengte der spijsverteringsbuis 

 en in alle hare afdeelingen is regelmatig alcalinisch , soms onzijdig, nimmer 

 zuur. Eene afdeeling die physiologisch vergelijkbaar is bij de maag der zoog- 

 dieren en vogels bestaat bij de insekten niet. 



2°. Waar afzonderlijke speekselklieren voorkomen , is ook het speelsel alkali- 

 nisch en bezit het vermogen, zetmeel in suiker om te zetten. 



3°. Een groot deel der spijsvertering grijpt plaats in den krop (ingluvies) 

 of, waar deze ontbreekt , in het daaraan beantwoordend , onmiddellijk op den 

 slokdarm volgend gedeelte van het darmkanaal. In den krop houden zich de 

 spijzen het langst op. Hare binnenvlakte is bekleed met schubvormige plooien 

 of kleine tandjes, zoo geplaatst dat daardoor de voortgang der spijs alleen 

 in achterwaartsche richting wordt toegelaten. 



4°. De voormaag (proventriculus) , waar deze bestaat , is , in weerwil dat 

 hare binnenvlakte dikwijls van chitine-tandjes en plaatjes voorzien is , niet als 

 een vermalingstoestel te beschouwen en ook niet vergelijkbaar bij de spier- 

 maag der vogels. Zij is niet anders dan een kleppentoestel tusschen den krop 

 en de chylmaag. 



5°. Waar, gelijk bij de Opthoptera , aan den oorsprong der chylmaag, 



