WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 15 



pomp had geplaatst , zich bij verdunning der lucht uit de rechter kieuwspleet 

 luchtbelletjes ontlastten. Bij onderzoek bleek dat deze lucht niet uit een 

 zich , gelijk bij vele andere visschen , in den slokdarm openend kanaal [ductus 

 pneumaticus) voortkwam , maar uit een dunne buis , die aan de rugzijde in 

 den wand der zwemblaas is gelegen , met eene halvemaanvormige opening uit 

 de blaas op de hoogte der zevende rib ontspringt en zich boven in de kieuw- 

 holte , iets aan de rechter zijde , opent. 



De beteekenis van dit kanaal is uit een phjsiologisch standpunt derhalve 

 dezelfde als die van den ductus pneumaticus, maar door zijne ligging en de 

 plaats zijner beide openingen verschilt dit luchtkanaal daarvan uit een mor- 

 phologisch oogpunt geheel en al. (Compt. rendus 4875, T. LXXX. p. 1247). 



HG. 



Dimorphisme van insekten afhankelijk van jaargetijden. — Dr. weiss- 

 mann heeft te dezen aanzien proeven ingesteld met Vanessa levana en V. prorsa 

 en andere dimorphische vlinders. Hij heeft de eieren van den voorjaars-vorm , 

 V. levana, langen tijd in hunne ontwikkeling belemmerd door eene zeer lage 

 temperatuur , en heeft bevonden dat de jongen op V. levana geleken , en 

 niet op V. prorsa , zooals gebeurd zou zijn indien hij de zaken haren natuur- 

 lijken loop had gelaten. Het omgekeerde was het geval, ofschoon in mindere 

 mate , met poppen van V. prorsa aan eene hoogere temperatuur onderworpen. 

 Hij leidt daaruit af, dat de koud-weder- Vanessa levana de oorspronkelijke 

 type van het insekt vertegenwoordigt , zooals dit in de ijsperiode bestond , en 

 dat het zomerbroedsel trapsgewijs veranderde , naarmate het klimaat warmer 

 werd, terwijl het winter-broedsel zijne oorspronkelijke kenmerken behield. {The 

 Academy, Oct. 30, 1875, pag. 459). 



D. L. 



Reusachtige Cephalopoden. — Dat inktvisschen van reusachtige afmetingen 

 niet alleen in de hersenen van victor hugo , maar werkelijk bestaan, is 

 sedert lang buiten twijfel gesteld. Bewijzen daarvoor kan men o. a. vinden 

 in hartings Description de quelques fragments de Cephalopodes gigantesques 

 (1860), waarin een aantal voorbeelden worden aangevoerd. Kortelings werd 

 er een op de Iersche kust gevangen , wiens vangarmen 10 en wiens grijparmen 

 30 Eng. voeten lang waren, en die door a. g. more, op grond van door 

 hem onderzochte fragmenten, tot Archlteuthis dnx gebracht werd. In Amerika 

 heeft a. e. verrill berichten medegedeeld over 13 voorwerpen, in de laatste 

 jaren aan de "Westkust van Noord-Amerika waargenomen. Hij herkende daarin 



